پرش به محتوا

تئاتر ارمنیان تهران: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱۴: خط ۱۴:
در سال‌های سلطنت پهلوی اول از ۱۳۰۵ش به بعد، هنرمندان دیگری همچون [[کاراکاش، هایک|هایک کاراکاش]]، داوید خانیان، آشوت آروستامیان، گقام استپانیان، هامو استپانیان، [[یقیکیان، گریگور (ارمنستان ۱۲۵۹ـ تهران ۱۳۲۹ش)|گریگور یقیکیان]]، واهرام پاپازیان و [[پری آقابابوف]]، خوانندۀ مشهور اپرا، روی صحنۀ تئاتر به فعالیت پرداختند و نمایش‌نامه‌هایی مثل مردی که شیطان را دیده است (گاستون لروبی)، فدایی (دئو موی)، عاشق غریب (ذوالفقار حاجی بیگف)، زن لال ([[فرانس، آناتول (۱۸۴۴ـ ۱۹۲۴)|آناتول فرانس]])، اصلی و کرم (عزیر حاجی بیگف)، [[اتللو]] ([[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)|ویلیام شکسپیر]])، شرافت ([[زودرمان، هرمان (۱۸۵۷ـ۱۹۲۸)|هرمان زودرمان]])، انوشیروان عادل و مزدک ([[یقیکیان، گریگور (ارمنستان ۱۲۵۹ـ تهران ۱۳۲۹ش)|گریگور یقیکیان]])، مادام کاملیا ([[دوما (پدر)، الکساندر (۱۸۰۲ـ۱۸۷۰)|الکساندر دوما]])، خدایان باستان (لئون شانت)، برای شرف (الکساندر شیروان‌زاده)، دختر کلیمی (سی بلوی)، پرنسس ناتاشا (شارول مری)، خانوادۀ جنایت‌کار (جیا کومتی) و ملکۀ قلعۀ مخروب (لئون شانت) را در تئاتر سیروس، باشگاه ارامنه، تئاتر ایران جوان، باشگاه سینا و تالار سیرک تهران روی صحنه بردند.  
در سال‌های سلطنت پهلوی اول از ۱۳۰۵ش به بعد، هنرمندان دیگری همچون [[کاراکاش، هایک|هایک کاراکاش]]، داوید خانیان، آشوت آروستامیان، گقام استپانیان، هامو استپانیان، [[یقیکیان، گریگور (ارمنستان ۱۲۵۹ـ تهران ۱۳۲۹ش)|گریگور یقیکیان]]، واهرام پاپازیان و [[پری آقابابوف]]، خوانندۀ مشهور اپرا، روی صحنۀ تئاتر به فعالیت پرداختند و نمایش‌نامه‌هایی مثل مردی که شیطان را دیده است (گاستون لروبی)، فدایی (دئو موی)، عاشق غریب (ذوالفقار حاجی بیگف)، زن لال ([[فرانس، آناتول (۱۸۴۴ـ ۱۹۲۴)|آناتول فرانس]])، اصلی و کرم (عزیر حاجی بیگف)، [[اتللو]] ([[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)|ویلیام شکسپیر]])، شرافت ([[زودرمان، هرمان (۱۸۵۷ـ۱۹۲۸)|هرمان زودرمان]])، انوشیروان عادل و مزدک ([[یقیکیان، گریگور (ارمنستان ۱۲۵۹ـ تهران ۱۳۲۹ش)|گریگور یقیکیان]])، مادام کاملیا ([[دوما (پدر)، الکساندر (۱۸۰۲ـ۱۸۷۰)|الکساندر دوما]])، خدایان باستان (لئون شانت)، برای شرف (الکساندر شیروان‌زاده)، دختر کلیمی (سی بلوی)، پرنسس ناتاشا (شارول مری)، خانوادۀ جنایت‌کار (جیا کومتی) و ملکۀ قلعۀ مخروب (لئون شانت) را در تئاتر سیروس، باشگاه ارامنه، تئاتر ایران جوان، باشگاه سینا و تالار سیرک تهران روی صحنه بردند.  


از سال‌های دهۀ ۱۳۲۰ شمسی، هنرمندان دیگری فعالیت خود را آغاز کردند که با شکل‌های جدید و مدرن‌تر نمایش آشنا بودند و تئاتر ایران را بیش از گذشته متحول ساختند. تفاوت نسل جدید هنرمندان با نسل متقدم در این بود که اغلب هنرمندان ارمنی با هموطنان ایرانی خود به شکل گسترده و یک‌پارچه در گروه‌های نمایشی همکاری و مشارکت می‌کردند و قابل تفکیک از یک‌دیگر نبودند. از میان هنرمندانی که در این دوره فعالیت داشتند، [[هنریک استپانیان|هنریک استپانیان]]، [[سارواریان، ناپلئون (تهران ۱۲۸۷ـ۱۳۴۹ش)|ناپلئون سارواریان]]، مانوئل ماروتیان، واهان آقامالیان، [[خاچیکیان، ساموئل|ساموئل خاچیکیان]]، [[لرتا|لرتا هایراپتیان]]، [[سرکیسیان، شاهین (۱۲۸۹ـ تهران ۱۳۴۵ش)|شاهین سرکیسیان]]، [[آوانسیان، آربی|آربی آوانسیان]]، ادوارد اصلانیان، تونی آمادونی، سورن مناتساگیان، [[آهارونیان، آرمناک (۱۲۶۴ـ۱۳۳۷ش)|آرمناک آهارونیان]] و [[لوریک میناسیان|لوریک میناسیان]] بیش از دیگران به شهرت رسیدند.
از سال‌های دهۀ ۱۳۲۰ شمسی، هنرمندان دیگری فعالیت خود را آغاز کردند که با شکل‌های جدید و مدرن‌تر نمایش آشنا بودند و تئاتر ایران را بیش از گذشته متحول ساختند. تفاوت نسل جدید هنرمندان با نسل متقدم در این بود که اغلب هنرمندان ارمنی با هموطنان ایرانی خود به شکل گسترده و یک‌پارچه در گروه‌های نمایشی همکاری و مشارکت می‌کردند و قابل تفکیک از یک‌دیگر نبودند. از میان هنرمندانی که در این دوره فعالیت داشتند، [[استپانیان، هنریک (۱۲۷۰ـ۱۳۳۸ش)|هنریک استپانیان]]، [[سارواریان، ناپلئون (تهران ۱۲۸۷ـ۱۳۴۹ش)|ناپلئون سارواریان]]، مانوئل ماروتیان، واهان آقامالیان، [[خاچیکیان، ساموئل|ساموئل خاچیکیان]]، [[لرتا|لرتا هایراپتیان]]، [[سرکیسیان، شاهین (۱۲۸۹ـ تهران ۱۳۴۵ش)|شاهین سرکیسیان]]، [[آوانسیان، آربی|آربی آوانسیان]]، ادوارد اصلانیان، تونی آمادونی، سورن مناتساگیان، [[آهارونیان، آرمناک (۱۲۶۴ـ۱۳۳۷ش)|آرمناک آهارونیان]] و [[میناسیان، لوریک|لوریک میناسیان]] بیش از دیگران به شهرت رسیدند.


<br><!--42173100-->
<br><!--42173100-->
[[رده:تئاتر]]
[[رده:تئاتر]]
[[رده:ایران - اشخاص و گروه ها]]
[[رده:ایران - اشخاص و گروه ها]]
۴۷٬۹۱۲

ویرایش