یونسکو، اوژن (۱۹۱۲ـ۱۹۹۴): تفاوت میان نسخه‌ها

نمایش‌نامه‌نویس فرانسوی، زادۀ [[رومانی]]. از چهره‌های شاخص تئاتر پوچی<ref>Theatre of the Absurd</ref> بود. بیشتر نمایش‌نامه‌هایش تک‌پرده‌ای‌اند و به بیهودگی کاربرد زبان در برقراری ارتباط می‌پردازند. وی در رشتۀ زبان و ادبیات فرانسه در دانشگاه [[بخارست]]<ref>University of Bucharest</ref> تحصیل کرد. در ۱۹۳۱ یک دفتر کوچک شعر و چند مقاله در روزنامه‌ها منتشر ساخت. در ۱۹۳۴م، ''عریان''<ref>Nu</ref> را انتشار داد که مجموعه مقالاتی است دربارۀ نویسندگان رومانیایی سرشناس آن زمان. پس از [[جنگ جهانی دوم]]، با مراجعت به [[پاریس، شهر|پاریس]] به کار نمونه‌خوانی مشغول شد و با استفاده از کتاب خودآموز، به یادگیری زبان انگلیسی پرداخت؛ این تجربه او را به نوشتن ضدنمایش<ref>anti-play</ref> ''آوازخوان طاس''<ref>''La Cantatrice chauve/The Bald Prima Donna''</ref> سوق داد. پس از 'آوازخوان طاس'، حدود دَه نمایش‌نامه دیگر نیز نوشت ازجمله ''درس''<ref>La leçon/The lesson</ref> (۱۹۵۱م)، ''صندلی‌ها''<ref>The Chairs/Les Chaises</ref> (۱۹۵۲م) و ''آدم‌کش''<ref>The killer/Tueur sans gages</ref> (۱۹۵۹م). [[بارو، ژان ـ لویی (۱۹۱۰ـ۱۹۹۴)|ژان‌ـ‌لوئی بارو]]<ref>Jean-Louis Barrault</ref>، در ۱۹۶۰، ''کرگدن'' را در ''تئاتر دو فرانس''<ref>Théâtre de France</ref> به‌روی صحنه آورد. از دیگر نمایش‌نامه‌های اوست: ''گرسنگی و تشنگی''<ref>Hunger and Thirst/La soif et la faim</ref> (۱۹۶۶م) که به سفارش [[کمدی فرانسز|کمدی فرانسِز]]<ref>Comédie Française</ref> نوشته ‌شد.