صنعتی زاده کرمانی، عبدالحسین (کرمان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۵۲ش): تفاوت میان نسخه‌ها

نویسندۀ رمان‌های تاریخی. در خانواده‌ای ثروتمند به‌دنیا آمد و از نوجوانی به تجارت، امور خیریه و نویسندگی پرداخت. از نخستین و پرکارترین نویسندگان رمان‌های تاریخی است، به‌طوری که او را «پدر رمان تاریخی ایران» نامیده‌اند. در آثارش از واقعیت‌های تاریخی حرکت می‌کند، اما به آن‌ها وفادار نمی‌ماند و برداشت دلخواه خود را ارائه می‌دهد تا متنی افسانه‌ای و پرماجرا پدید آورد. نخستین و مهم‌ترین اثرش رمان ''[[دام گستران|دام‌گستران]] یا انتقام‌خواهان مزدک'' (۲ جلد، ۱۲۹۹ـ۱۳۰۴‌ش) است. در این رمان، متأثر از [[میرزا آقاخان کرمانی]]، کشتار [[مزدک|مزدکیان]] را از علل عمدۀ تباهی [[ساسانیان]] و سرنگونی آنان به‌دست اعراب می‌داند. پس از آن چند رمان تاریخی دیگر، ازجمله ''مانیِ نقاش'' (۱۳۰۵ش) و ''نادر فاتح دهلی'' (۱۳۳۶‌ش)، نوشت. صنعتی‌زاده رمان‌هایی هم به‌شیوۀ فانتزیِ پیش‌گویانه نوشته است؛ ''مجمع دیوانگان'' (۱۳۰۳‌ش)، که به‌‌عنوان نخستین اتوپیای ادبیات معاصر، سفری به کشور خرد در آینده را توصیف می‌کند، از این دست رمان‌های اوست. او شرح حال خود را با عنوان ''روزگاری که گذشت'' (۱۳۴۶ش) منتشر کرده است.