پرش به محتوا

هربرت مارشال: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۳۱: خط ۳۱:
(نام کامل: هربرت براف فالکن مارشال<ref>Herbert Brough Falcon Marshall</ref>) بازیگر انگلیسی تئاتر، سینما و تلویزیون و از ستارگان هالیوود طی دهه‌های 1930 و 1940م. پدر و مادرش از بازیگران تئاتر انگلستان بودند، و خاصه پدرش طی دهه‌های 1880 و 1890 شهرت داشت. هربرت اگرچه تحت نظر این دو آموزش بازیگری نیز دید، اما در ابتدا علاقۀ چندانی به این هنر نداشت. وی پس از فارغ‌التحصیلی از کالج سنت مری<ref>St. Mary's College</ref> (در اولد هارلو<ref>Old Harlow</ref>، [[اسکس|اسکس)]]، و پیش از ورود به دنیای بازیگری حرفه‌های مختلفی را تجربه کرد تا این‌که در سال ۱۹۱۱ برای نخستین بار در بوکستون<ref>Buxton</ref> و دو سال بعد در [[لندن (انگلستان)|لندن]] روی صحنه رفت. در [[جنگ جهانی اول]] شرکت کرد و یک پای خود را از دست داد. در دهۀ ۱۹۲۰م بازیگر نقش‌های اول در تئاترهای لندن و نیویورک بود. در ۱۹۲۷ با ''مامزی''<ref>''Mumsie''</ref> به سینما راه یافت. و دو سال بعد نخستین نقش قابل توجه خود را در ''نامه''<ref>''The Letter''</ref> به عهده گرفت. از سال ۱۹۳۲ فقط در سینما بازی کرد و مقیم هالیوود شد. دو همسر، از پنج همسرش، ادنا بست<ref>Edna Best</ref> (۱۹۲۸ - ۱۹۴۰) و پاتریشا مالوری<ref>Patricia Mallory</ref> (۱۹۴۶ - ۱۹۵۸)، نیز بازیگر بودند.  
(نام کامل: هربرت براف فالکن مارشال<ref>Herbert Brough Falcon Marshall</ref>) بازیگر انگلیسی تئاتر، سینما و تلویزیون و از ستارگان هالیوود طی دهه‌های 1930 و 1940م. پدر و مادرش از بازیگران تئاتر انگلستان بودند، و خاصه پدرش طی دهه‌های 1880 و 1890 شهرت داشت. هربرت اگرچه تحت نظر این دو آموزش بازیگری نیز دید، اما در ابتدا علاقۀ چندانی به این هنر نداشت. وی پس از فارغ‌التحصیلی از کالج سنت مری<ref>St. Mary's College</ref> (در اولد هارلو<ref>Old Harlow</ref>، [[اسکس|اسکس)]]، و پیش از ورود به دنیای بازیگری حرفه‌های مختلفی را تجربه کرد تا این‌که در سال ۱۹۱۱ برای نخستین بار در بوکستون<ref>Buxton</ref> و دو سال بعد در [[لندن (انگلستان)|لندن]] روی صحنه رفت. در [[جنگ جهانی اول]] شرکت کرد و یک پای خود را از دست داد. در دهۀ ۱۹۲۰م بازیگر نقش‌های اول در تئاترهای لندن و نیویورک بود. در ۱۹۲۷ با ''مامزی''<ref>''Mumsie''</ref> به سینما راه یافت. و دو سال بعد نخستین نقش قابل توجه خود را در ''نامه''<ref>''The Letter''</ref> به عهده گرفت. از سال ۱۹۳۲ فقط در سینما بازی کرد و مقیم هالیوود شد. دو همسر، از پنج همسرش، ادنا بست<ref>Edna Best</ref> (۱۹۲۸ - ۱۹۴۰) و پاتریشا مالوری<ref>Patricia Mallory</ref> (۱۹۴۶ - ۱۹۵۸)، نیز بازیگر بودند.  


مارشال ظاهری مناسب برای ایفای نقش جنتلمن‌های طبقۀ بالای انگلیسی را داشت و به خاطر این نقش‌ها در تئاتر بسیار محبوب بود. اما در سینما با نقش‌های کمدی محبوبیت بیش‌تری پیدا کرد؛ به‌خصوص با نقش‌هایی در کمدی‌های اجتماعی مثل نقش «گاستون» در ''دردسر در بهشت''<ref>''Trouble in Paradise''</ref> که یکی از بهترین کارهایش بود. در واقع موفقیت او در این فیلم، در نقش جنتلمنی که همواره می‌تواند زنان را کنترل کند، باعث شد که برای همیشه از تئاتر کناره بگیرد و به سینما روی بیاورد. با ستارگان بزرگی مثل مارلنه دیتریش<ref>Marlene Dietrich</ref>، [[گرتا گاربو]]، کلودت کلبر<ref>Claudette Colbert</ref> و [[کاترین هپبورن]] هم‌بازی بود. اما از نیمۀ دهۀ ۱۹۴۰ عمدتاً در نقش‌های دوم و در فیلم‌هایی نه چندان مهم بازی کرد؛ اگرچه که این امر از اهمیت او به عنوان یکی از مهم‌ترین بازیگران هم‌نسل خودش نمی‌کاهد. بازیگری که با وجود نقص جسمانی هرگز اعتماد به نفس خود را از دست نداد و چهاردهه در نقش‌های کمدی و رمانتیک بر پرده حکمرانی کرد.   
مارشال ظاهری مناسب برای ایفای نقش جنتلمن‌های طبقۀ بالای انگلیسی را داشت و به خاطر این نقش‌ها در تئاتر بسیار محبوب بود. اما در سینما با نقش‌های کمدی محبوبیت بیش‌تری پیدا کرد؛ به‌خصوص با نقش‌هایی در کمدی‌های اجتماعی مثل نقش «گاستون» در ''دردسر در بهشت''<ref>''Trouble in Paradise''</ref> که یکی از بهترین کارهایش بود. در واقع موفقیت او در این فیلم، در نقش جنتلمنی که همواره می‌تواند زنان را کنترل کند، باعث شد که برای همیشه از تئاتر کناره بگیرد و به سینما روی بیاورد. با ستارگان بزرگی مثل مارلنه دیتریش<ref>Marlene Dietrich</ref>، [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)|گرتا گاربو]]، کلودت کلبر<ref>Claudette Colbert</ref> و [[هپبورن، کاترین (۱۹۰۹ـ۲۰۰۳)|کاترین هپبورن]] هم‌بازی بود. اما از نیمۀ دهۀ ۱۹۴۰ عمدتاً در نقش‌های دوم و در فیلم‌هایی نه چندان مهم بازی کرد؛ اگرچه که این امر از اهمیت او به عنوان یکی از مهم‌ترین بازیگران هم‌نسل خودش نمی‌کاهد. بازیگری که با وجود نقص جسمانی هرگز اعتماد به نفس خود را از دست نداد و چهاردهه در نقش‌های کمدی و رمانتیک بر پرده حکمرانی کرد.   




خط ۵۵: خط ۵۵:
*شیفته صحنه ([[لومت، سیدنی (۱۹۲۴ـ ۲۰۱۱)|لومت]]- 1958)
*شیفته صحنه ([[لومت، سیدنی (۱۹۲۴ـ ۲۰۱۱)|لومت]]- 1958)
*پنج هفته در یک بالون (اروین آلن<ref>Irwin Allen</ref>- 1962)
*پنج هفته در یک بالون (اروین آلن<ref>Irwin Allen</ref>- 1962)
*روز سوم (اسمایت<ref>Jack Smight</ref>- 1965)
*روز سوم (اسمایت<ref>Jack Smight</ref>- 1965)<br /> <br />


----
----




<br />
[[رده:سینما]]
[[رده:سینما]]
[[رده:جهان - اشخاص]]
[[رده:جهان - اشخاص]]
<references />
<references />
۴۷٬۳۱۳

ویرایش