Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۹۱۲
ویرایش
کاپولا، فرانسیس: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) جز (Mohammadi3 صفحهٔ کاپولا، فرانسیس (۱۹۳۹) را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به کاپولا، فرانسیس منتقل کرد) |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
}} | }} | ||
[[پرونده:35007400-2.jpg|بندانگشتی|فرانسیس کاپولا]] | [[پرونده:35007400-2.jpg|بندانگشتی|فرانسیس کاپولا]] | ||
کاپولا، فرانسیس فورد (۱۹۳۹م - )(Coppola, Francis | کاپولا، فرانسیس فورد (۱۹۳۹م - )(Coppola, Francis)<br />کارگردان، تهیهکننده و فیلمنامهنویس امریکایی. نام او با سهگانهی ''[[پدرخوانده]]''<ref name=":0">The Godfather</ref> گره خورده و او را به یکی از مهمترین کارگردانان معاصر جهان تبدیل کرده است. در [[دیترویت]] در خانوادهای فرهنگی با پیشینهی ایتالیایی به دنیا آمد. پدرش کارمین کاپولا فلوتنوازی برجسته بود؛ برادر بزرگترش آگوست کاپولا<ref>August Coppola</ref> به نویسنده و منتقد سینمایی مشهوری بدل شد و خواهر کوچکترش تالیا شایر<ref>Talia Shire</ref> بازیگری سرشناس است. به دلیل استخدام پدرش در ارکستر سمفونی انبیسی، همراه خانواده به [[نیویورک، ایالت|نیویورک]] مهاجرت کرد و باقی دوران کودکی را در آن شهر گذراند. ابتلا به بیماری فلج اطفال، موجب شد بخش اعظم این دوران را در بستر بگذراند. در این دوران، خود را با تخیل و داستانآفرینی سرگرم میکرد و برای خود تئاترهای عروسکی میساخت. پس از اتمام تحصیلات مقدماتی و عوض کردن مدرسههای متعدد، به کالج هوفسترا<ref>Hofstra College</ref> رفت و در این مکان بورسیهای برای نمایشنامهنویسی دریافت نمود. جایزهای که او را ترغیب کرد تا علیرغم اصرار پدرش به تحصیل در رشتهی مهندسی، به طور جدی وارد کارزار هنر شود. بعد از تحصیل کارشناسی، برای مقطع کارشناسی ارشد سینما به دانشگاه یوسیالای<ref>UCLA University</ref> رفت و در آنجا دو فیلم کوتاه تجربی ساخت. وقتی به عنوان دستیار کارگردان در پروژهای مشغول به کار بود، تهیهکننده با دیدن پشتکار و مهارت او پیشنهاد داد تا از باقیماندهی بودجهی آن فیلم، مبلغی را برای کاپولا درنظر بگیرد تا او اولین فیلم رسمی خود را بسازد. با موافقت کاپولا اولین فیلم بلند سینمایی او با عنوان ''دیمنشیا 13''<ref>Dementia 13</ref> در ژانر ترسناک با مبلغی اندک در سیزده روز ساخته شد. علیرغم موفقیتهایی در زمینهی فیلمنامهنویسی، همچنان ناشناخته بود تا اینکه با ساخت فیلم ''تو دیگر پسر بزرگی هستی''<ref>''You're a Big Boy Now''</ref> که به عنوان پایاننامهی مقطع ارشدش نیز ارائه شد توانست نظر منتقدان را به خود جلب کند. پس از موفقیت این اثر، سیل پیشنهادهای کاری به سمت او روانه شد و در سالهای بعدی کاپولا در ساخت یا نوشتن چندین فیلم دیگر مشارکت کرد. | ||
موفقیت اصلی کاپولا با فیلم ''پدرخوانده'' در ۱۹۷۲ آغاز شد، درامی جنایی بر اساس رمانی از ماریو پوزو<ref>Mario Puzo</ref> که به یکی از پولسازترین فیلمهای تاریخ سینما تبدیل گردید و نامزدی یازده جایزهی اسکار و برنده شدن در چهار عنوان از این جایزه را برای فیلم به همراه داشت. دنبالۀ این فیلم، ''پدرخوانده ۲'' <ref>''The Godfather Part II'' </ref> (۱۹۷۴)، هفت جایزۀ اسکار دريافت کرد. از ديگر فيلمهاي اوست: ''پدرخوانده ۳''<ref>''The Godfather Part III'' </ref> (۱۹۹۰)، ''اینک آخرالزمان''<ref>''Apocalypse Now''</ref> (۱۹۷۹) و ''ماهی پرهیاهو''<ref>''Rumblefish''</ref> (۱۹۸۳). کاپولا مدتی به ساخت فیلمهای درجه دوِ<ref>B-movies </ref> ترسناک روآورد و نخستین موفقیتهایش در این زمینه با دو فیلم ''رنگینکمان فینیان''<ref>''Finian’s Rainbow''</ref> (۱۹۶۸) و ''پاتون''<ref>''Patton''</ref> (۱۹۶۹) حاصل شد. برای نوشتن فیلمنامۀ ''پاتون'' برندۀ جایزۀ اسکار بهترین فیلمنامه شد؛ اوفیلمسازی با علایق متنوع است که فیلمهای گوناگونی را کارگردانی کرده، ازجمله فیلمهای اوست: ''مکالمه''<ref>''The Conversation''</ref> (۱۹۷۲)، ''از صمیم قلب''<ref>''One from the Heart'' </ref> (۱۹۸۲)، ''بیگانهها''<ref>''The Outsiders'' </ref> (۱۹۸۳)، ''کاتن کلاب''<ref>''The Cotton Club'' </ref> (۱۹۸۴)، ''تاکر: انسان و رؤیایش''<ref>''Tucker: The Man and His Dream'' </ref> (۱۹۸۸)، ''باغهای سنگی''<ref>''Gardens of Stone'' </ref> (۱۹۸۷)، ''دراکولای برام استوکر''<ref>''Bram Stoker’s Dracula'' </ref> (۱۹۹۲)، ''جک''<ref>''Jack''</ref> (۱۹۹۶)، و ''بارانساز''<ref>''The Rainmaker'' </ref> (۱۹۹۷)، بر پایۀ رمانی از [[گریشام، جان (۱۹۵۵)|جان گریشام]]<ref>John Grisham</ref>. دختر او، [[کاپولا، سوفیا (۱۹۷۱)|سوفیا کاپولا]] نیز کارگردانی برجسته است. | موفقیت اصلی کاپولا با فیلم ''پدرخوانده'' در ۱۹۷۲ آغاز شد، درامی جنایی بر اساس رمانی از ماریو پوزو<ref>Mario Puzo</ref> که به یکی از پولسازترین فیلمهای تاریخ سینما تبدیل گردید و نامزدی یازده جایزهی اسکار و برنده شدن در چهار عنوان از این جایزه را برای فیلم به همراه داشت. دنبالۀ این فیلم، ''پدرخوانده ۲'' <ref>''The Godfather Part II'' </ref> (۱۹۷۴)، هفت جایزۀ اسکار دريافت کرد. از ديگر فيلمهاي اوست: ''پدرخوانده ۳''<ref>''The Godfather Part III'' </ref> (۱۹۹۰)، ''اینک آخرالزمان''<ref>''Apocalypse Now''</ref> (۱۹۷۹) و ''ماهی پرهیاهو''<ref>''Rumblefish''</ref> (۱۹۸۳). کاپولا مدتی به ساخت فیلمهای درجه دوِ<ref>B-movies </ref> ترسناک روآورد و نخستین موفقیتهایش در این زمینه با دو فیلم ''رنگینکمان فینیان''<ref>''Finian’s Rainbow''</ref> (۱۹۶۸) و ''پاتون''<ref>''Patton''</ref> (۱۹۶۹) حاصل شد. برای نوشتن فیلمنامۀ ''پاتون'' برندۀ جایزۀ اسکار بهترین فیلمنامه شد؛ اوفیلمسازی با علایق متنوع است که فیلمهای گوناگونی را کارگردانی کرده، ازجمله فیلمهای اوست: ''مکالمه''<ref>''The Conversation''</ref> (۱۹۷۲)، ''از صمیم قلب''<ref>''One from the Heart'' </ref> (۱۹۸۲)، ''بیگانهها''<ref>''The Outsiders'' </ref> (۱۹۸۳)، ''کاتن کلاب''<ref>''The Cotton Club'' </ref> (۱۹۸۴)، ''تاکر: انسان و رؤیایش''<ref>''Tucker: The Man and His Dream'' </ref> (۱۹۸۸)، ''باغهای سنگی''<ref>''Gardens of Stone'' </ref> (۱۹۸۷)، ''دراکولای برام استوکر''<ref>''Bram Stoker’s Dracula'' </ref> (۱۹۹۲)، ''جک''<ref>''Jack''</ref> (۱۹۹۶)، و ''بارانساز''<ref>''The Rainmaker'' </ref> (۱۹۹۷)، بر پایۀ رمانی از [[گریشام، جان (۱۹۵۵)|جان گریشام]]<ref>John Grisham</ref>. دختر او، [[کاپولا، سوفیا (۱۹۷۱)|سوفیا کاپولا]] نیز کارگردانی برجسته است. | ||