پرش به محتوا

حسامی، هوشنگ (تهران ۱۳۱۷ـ۱۳۷۹ش): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۳۰: خط ۳۰:
[[پرونده:18050000-1.jpg|بندانگشتی|تصویری از روی جلد کتاب|جایگزین=|313x313پیکسل]]
[[پرونده:18050000-1.jpg|بندانگشتی|تصویری از روی جلد کتاب|جایگزین=|313x313پیکسل]]


منتقد و کارگردان تئاتر و سینمای ایران. فارغ‌التحصیل رشتۀ ادبیات انگلیسی و [[دانشکده هنرهای دراماتیک|هنرهای دراماتیک]] بود، اما عمدۀ فعالیتش را در مطبوعات در مقام نویسنده و منتقد تئاتر و سینما و مترجم متمرکز کرد. با نام‌های مستعار ماهان، مسعود، بهروز و هنگامه نقد و مقاله می‌نوشت، و در سینما فیلم ''قیامت عشق'' (۱۳۵۲ش) و در تئاتر نمایش‌نامه‌های'' کی آخرین بار مادرم را دیدی''،'' جنگ''، ''پوف و بدن‌سازی'' (۱۳۷۸ش) را ساخت. </p><p>حسامی نمایش‌نامه‌های ''ضیافت چای ژنرال‌ها'' از [[بوریس ویان]]، ''مرگ در می‌زند'' از [[آلن، وودی|وودی آلن]]، ''آرامش از نوع دیگر'' از [[استاپارد، تام (۱۹۳۷)|تام استاپارد]]، و ''بانو آئویی'' از [[میشیما، یوکیو (۱۹۲۵ـ۱۹۷۰)|یوکیو میشیما]] را نیز به فارسی ترجمه کرده است.</p>
منتقد و کارگردان تئاتر و سینمای ایران. فارغ‌التحصیل رشتۀ ادبیات انگلیسی و [[دانشکده هنرهای دراماتیک|هنرهای دراماتیک]] بود، اما عمدۀ فعالیتش را در مطبوعات در مقام نویسنده و منتقد تئاتر و سینما و مترجم متمرکز کرد. با نام‌های مستعار ماهان، مسعود، بهروز و هنگامه نقد و مقاله می‌نوشت، و در سینما فیلم ''قیامت عشق'' (۱۳۵۲ش) و در تئاتر نمایش‌نامه‌های'' کی آخرین بار مادرم را دیدی''،'' جنگ''، ''پوف و بدن‌سازی'' (۱۳۷۸ش) را ساخت. </p><p>حسامی نمایش‌نامه‌های ''ضیافت چای ژنرال‌ها'' از [[بوریس ویان]]، ''مرگ در می‌زند'' از [[آلن، وودی|وودی آلن]]، ''آرامش از نوع دیگر'' از [[استاپارد، تام|تام استاپارد]]، و ''بانو آئویی'' از [[میشیما، یوکیو (۱۹۲۵ـ۱۹۷۰)|یوکیو میشیما]] را نیز به فارسی ترجمه کرده است.</p>




۴۷٬۸۴۷

ویرایش