علی ابریشمکار اصفهانی: تفاوت میان نسخه‌ها

خوش‌نویس و کتیبه‌نویس ایرانی. پدرش، آقا حیدرعلی، شغل رنگرزی داشت و در این کار از صنعتگران طراز اول [[اصفهان، شهر|اصفهان]] به شمار می‌آمد. به همین دلیل فرزندانش به ابریشمکار اشتهار یافتند. پدربزرگ مادری علی هم در کار تذهیب قرآن و خوش‌نویسی مهارت داشت. ابریشمکار خود از چهارسالگی به مکتب رفت و از 12 سالگی ضمن پرداختن به قالی‌بافی در رنگ‌رزی نیز مهارت یافت. پس از مدتی وقفه در تحصیل، آذر 1309 به مدرسۀ اقدسیۀ اصفهان رفت و دورۀ ابتدایی را ظرف 6 ماه به پایان رساند. در همین دوره شروع به یادگیری خوش‌نویسی نزد عبدالحسین قدوسی و برادرانش کرد. سپس در دبیرستان سعدی نزد میرزا عبدالجواد خطیب که از شاگردان میرزا عبدالرحیم افسر بوده آموزش خوش‌نویسی را پی گرفت. وی که به خاطر مخالفت با قانون اجباری کشف حجاب مدتی از تحصیل محروم شده بود، نهایتاً در شهریور 1316 دورۀ دوم دبیرستان را به پایان رساند. سال 1322 نوشتن کتیبه‌های ایوان جنوبی امامزاده زینب (در جنوب اصفهان) به او محول شد. پس از آن به نوشتن کتیبه‌ها و طرح کاشی‌کاری مسجد کازرونی (اصفهان) پرداخت. در این آثار بهره‌گیری ابریشمکار از قواعد و اشکال هندسی و امکانات خط نمایان است. سال 1327 در بخش رادیولوژی بیمارستان کازرونی (اصفهان) استخدام شد و عهده‌دار کارهای فنی آن‌جا شد. در سال 1333 به تهران مهاجرت کرد و به استخدام بخش رادیولوژی بیمارستان مرکزی راه‌آهن درآمد. دوسال بعد ریاست آن بخش به او محول شد. سال 1338 دورۀ دوسالۀ نظری رادیولوژی را در [[دانشگاه تهران]] با رتبۀ اول به پایان رساند و نهایتا در مرداد 1354 از مشاغل دولتی بازنشسته شد.