گراهام، مارتا: تفاوت میان نسخه‌ها

گراهام، مارتا (1894ـ1991)

رقصندۀ امریکایی، استاد و کارگردان باله. مهم‌ترین نمایندۀ رقص مدرن در [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] برشمرده می‌شود. حرکات دلخواه مشخص خود را در حین رقص به کار می‌گرفت و تکنیکی را پدید آورد که به نام خود او تکنیک گراهام<ref>Graham Technique</ref> خوانده می‌شود و اکنون در دنیا تدریس می‌شود. تکنیک پیشروانه‌اش، که او را قادر می‌ساخت ژرف‌ترین عواطف و مقاصد درونی خود را از طریق فرم‌های رقص بروز دهد، نخستین جایگزین برای بالۀ کلاسیک بود. گراهام در 1927 مدرسۀ رقص خود را بنیاد نهاد و با فارغ‌التحصیلان این مدرسه در 1929 یک کمپانی باله تشکیل داد. بیش از 170 اجرا داشت که از جمله آن‌هاست: بهار آپالاشی<ref>Appalachian Spring</ref> (1944؛ با موسیقی [[کوپلند، ارون (۱۹۰۰ـ۱۹۹۰)|اَرون کوپلند]]<ref>Aaron Copland</ref>)، کلوتایمنسترا<ref>Clytemnestra</ref> (1958؛ نخستین اثر تماماً مدرن در عرصۀ رقص)، و لوسیفر<ref>Lucifer</ref> (1975). در بسیاری از قطعاتی که طراحی‌شان را برعهده داشت، می‌رقصید تا این‌که در دهۀ 1960 از صحنه کناره گرفت. گراهام تأثیر خیره‌کننده‌ای بر بسیاری از طراحان رقص معاصر نهاده است که از آن جمله‌اند: [[کوهن، رابرت|رابرت کوهن]]<ref>Robert Cohan</ref>، [[تتلی، گلن (۱۹۲۶)|گلن تتلی]]<ref>Glen Tetley</ref>، [[مرس کانینگم]]<ref>Merce Cunningham</ref>، نورمن موریس<ref>Norman Marrice</ref>، پل تیلور<ref>Paul Taylor</ref>، و رابرت نورت<ref>Robert North</ref>.