ویلسون، رابرت: تفاوت میان نسخه‌ها

|زادروز=۱۹۴۱م

|تاریخ مرگ=

|آثار =نگاه مرد ناشنوا (۱۹۷۱)، کوه قاف، زندگی و روزگار یوسیف استالین (۱۹۷۳)

|گروه مقاله =تیاتر

</ref> با تکیه بر عناصر دیداری، مانند ''نگاه مرد ناشنوا''<ref>''Deafman Glance''</ref> (۱۹۷۱م)، ''کوه قاف''<ref>''Ka Mountain'' </ref> در جشنواره شیراز، ایران (۱۹۷۲م)، و ''زندگی و روزگار یوسیف استالین''<ref>''Life and Times of Joseph Stalin'' </ref> (۱۹۷۳م)، مهارت داشت. اجراهای بعدی او عبارتند از: ''اینشتین در ساحل''<ref>''Einstein on the Beach'' </ref> (۱۹۷۶، ۱۹۹۲م)، اجراهای اُپرایی<ref>Operatic Productions</ref> از تراژدی‌های [[ائوریپیدس]]<ref> Euripides </ref> همچون ''مدآ''<ref>''Medea'' </ref> (۱۹۸۴م) و ''آلکستیس''<ref>''Alcestis'' </ref> (۱۹۸۶م)، ''سوار سیاه‌پوش''<ref>''The Black Rider'' </ref> (۱۹۹۰م)، و ''آلیس''<ref>''Alice''</ref> (۱۹۹۲م). ویلسون پیوسته در خارج از [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] کار می‌کرد و با [[مولر، هاینر|هاینر مولر]]<ref> Heiner Müller</ref>، نمایش‌نامه‌نویس آلمانی، همکاری نزدیکی داشت.

ویلسون فعالیتش در تئاتر را در اواخر دهۀ ۱۹۶۰م با تأسیس گروه مدرسۀ برد هافمن بردز<ref>Byrd Hoffman School of Byrds</ref> در نیویورک آغاز کرد؛ گروهی که نامش را از معلمی گرفته بود که به او در درمان لکنت زبان کمک کرده بود. او در اواسط دهۀ ۱۹۷۰م به همراه [[گلس، فیلیپ (۱۹۳۷)|فیلیپ گلس]] اپرای چهار پرده‌ای ''اینشتین در ساحل'' را خلق کرد. پس از اجرای این اثر در اروپا، ویلسون آن را در تالار اپرای متروپولیتن<ref>Metropolitan Opera</ref> به روی صحنه برد. از دیگر آثار شاخص ویلسون اپرای ۱۲ساعتۀ ''زندگی و زمان‌های ژوزف استالین''<ref>''The Life and Times of Joseph Stalin''</ref> است که نخستین بار در ۱۴ دسامبر ۱۹۷۳ با همکاری گروه مدرسۀ برد هافمن بردز در خانۀ اپرای آکادمی موسیقی بروکلین<ref>Opera House of the Brooklyn Academy of Music</ref> (نیویورک) به روی صحنه برد. او آثار نمایشنامه‌نویسان بزرگی چون [[شاه لیر|''شاه لیر'']] و ''[[توفان (ادبیات)|توفان]]'' شکسپیر، ''هملت ماشینی''<ref>''Die Hamletmaschine''</ref> و ''کوارتت''<ref>''Quartett''</ref> [[مولر، هاینر|هاینر مولر]]، ''[[اپرای سه پولی|اپرای سه‌پولی]]''<ref>''The Threepenny Opera''</ref> و ''پرواز بر فراز اقیانوس''<ref>''The Flight Across the Ocean''</ref> [[برتولت برشت|برتولت برشت،]] ''پیر گینت''<ref name=":0">''Peer Gynt''</ref><ref name=":0" /> [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)|هنریک ایبسن]]، ''آخرین نوار کراپ''<ref>''Krapp's Last Tape''</ref> و ''روزهای خوش''<ref>''Happy Days''</ref> [[بکت، ساموئل|ساموئل بکت]] و  ''آواز قو''<ref>''Swansong''</ref> [[چخوف، آنتون (۱۸۶۰ـ۱۹۰۴)|چخوف]] را نیز روی صحنه برده است. ویلسون به‌عنوان هنرمند تجسمی مجسمه‌ها، طراحی مبلمان و نقاشی‌های متعددی پدید آورد و در سال ۱۹۹۳م شیر طلایی دوسالانۀ ونیز را برای آثار مجسمه‌سازی‌اش دریافت کرد. از دیگر افتخاراتش به نامزدی جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize</ref> در سال ۱۹۸۶م برای نمایشنامه و دریافت جایزه لارنس الیویه<ref>Laurence Olivier Award</ref> برای بهترین اپرا (''اینشتین در ساحل'') در سال ۲۰۱۳م می‌توان اشاره کرد. ویلسون با بسیاری از نام‌های بزرگ همکاری کرد، از جمله: تام ویتس<ref>Tom Waits</ref>، [[باریشنیکوف، میخائیل|میخائیل باریشنیکوف]]، مارتین مک‌دونا<ref>Martin McDonagh</ref>، [[گینزبرگ، آلن (۱۹۲۶ـ۱۹۹۷م)|آلن گینزبرگ]]، لوری اندرسون<ref>Laurie Anderson</ref>، تیلدا سوینتن<ref>Tilda Swinton</ref>, [[جارموش، جیم|جیم جارموش]] و لیدی گاگا<ref>Lady Gaga</ref>.