آستانه حضرت عبدالعظیم: تفاوت میان نسخه‌ها

  [[File:10124300-2.jpg|thumb|آستانه حضرت عبدالعظيم]][[File:10124300-1.jpg|thumb]]مجموعه بناهای مزار حضرت [[عبدالعظیم حسنی ( ـ۲۵۲ق)|عبدالعظیم]]، و دو امامزاده با نام‌های حمزه و طاهر در [[ری، شهر|ری]]. بر صندوق روی مرقد حضرت عبدالعظیم، نسبت وی چنین آمده است: عبدالعظیم بن عبدالله بن علی بن حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی‌طالب (ع). حضرت عبدالعظیم محضر سه امام معصوم، [[امام جواد]] (ع) و [[امام هادی]] (ع) و [[امام حسن عسکری]] (ع)، را درک کرد، و در ۲۵۰ق برای ترویج اسلام به ری رفت، و در ۲۵۴ یا ۲۵۵ق درگذشت. امامزاده حمزه، فرزند [[امام موسی کاظم|امام موسی بن جعفر]] (ع) است؛ مرقد او را حضرت عبدالعظیم به مردم معرفی کرد. امامزاده طاهر، از احفاد [[امام زین العابدین|امام زین‌العابدین]] (ع) است. پس از وفات حضرت عبدالعظیم، بنایی ساده بر مرقد وی ساختند، و حدود ۴۷۷ـ۴۹۲ق، بقعه‌ای گنبددار در این مکان بنا کردند. [[پیرنیا، محمدکریم (نایین ۱۳۰۱ـ تهران ۱۳۷۶ش)|محمد کریم پیرنیا]] این بقعه را بنایی چهارگوش دانسته، که گنبدی رُک با گریو بلند بر فراز خود داشته است. در دورۀ صفوی، بنا توسعه یافت و به مجموعه‌ای شامل مساجد، صحن‌ها، ایوان‌ها، رواق‌ها، و دیگر فضاها تبدیل شد. گنبد بقعه در این دوره تغییر کرد و ضریحی چوبین بر مزار حضرت عبدالعظیم نصب شد. در زمان [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)|فتحعلی‌شاه قاجار]]، ضریحی نقره‌ای در این محل نصب گردید. در زمان [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین‌شاه قاجار]]، گنبد طلاپوش بقعۀ حضرت عبدالعظیم و دو گلدستۀ آن، و نیز گنبد بقعۀ امامزاده حمزه ساخته شد. در این زمان، داخل این گنبدخانه‌ها را با آینه‌کاری آراستند، و ضریحی نقره‌ای بر مزار امامزاده حمزه قرار دادند. بنای بقعۀ امامزاده طاهر در ۱۲۶۵ش به مجموعه افزوده شد، و مجموعه بناهای آستانه و تزیینات آن‌ها تا به امروز مرمت و بازسازی شده ‌است.