روشن روان، کامبیز: تفاوت میان نسخه‌ها

<p>آهنگ‌ساز ایرانی. قطعات بسیاری در فرم‌های گوناگون ساخته است. تحصیلات موسیقایی خود را در هنرستان موسیقی آغاز کرد و به نوازندگی سنتور، فلوت و نیز تنبک و پیانو، در حد آشنایی برای کار آهنگ‌سازی، پرداخت؛ بعد از دورۀ هنرستان، در گروه موسیقی [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] و سپس در دانشگاه جنوب کالیفرنیا تحصیلات خود را ادامه داد. روشن‌روان از ۱۳۵۸ش به بعد در دانشگاه‌های کشور مدرس دروس آهنگ‌سازی بوده و در بیشتر شوراهای تخصصی و سیاست‌گذاری‌های مراکز دولتی مربوط به موسیقی حضور داشته است؛ ازجمله کانون سینماگران ایران؛ مرکز موسیقی ایران، وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ خانۀ موسیقی ایران؛ کمیتۀ موسیقی وابسته به یونسکو؛ شوراهای فنی هنرستان‌های موسیقی تهران (دختران و پسران). رنگ‌آمیزی‌های خاص صوتی، بهره‌گیری از سازهای ایرانی در کنار سازهای ارکستر سمفونیک، استفاده از ملودی‌های محلی و ملودی‌های ردیفی، و بهره‌گیری از حالت‌های نهفته در موسیقی‌های محلی ایران از ویژگی‌های آثار اوست. برخی از آثار او عبارت‌اند از ''یادگار دوست''، ''ساقی‌نامه'' هر دو با صدای [[ناظری، شهرام (کرمانشاه ۱۳۲۹ش)|شهرام ناظری]]؛ ''دود عود'' با صدای [[محمدرضا شجریان (خواننده)|محمدرضا شجریان]]؛ ''نهانخانۀ دل'' با صدای [[بیژنی، بیژن|بیژن بیژنی]]؛ موسیقی متن بر اشعار ابوسعید ابوالخیر؛ ''پسرک چشم‌آبی'' براساس متنی از [[مجابی، جواد (قزوین ۱۳۱۸ش)|جواد مجابی]]؛ و ''سه‌گاه برای ۲۱ ساز زهی''؛ برخی از آثار او در زمینۀ موسیقی‌ فیلم نیز به شرح ذیل است: موسیقی برای فیلم‌های ''مداد بنفش'' ساختۀ [[ریاحی، نفیسه (استکهلم ۱۳۲۲ـ تهران ۱۳۷۹ش)|نفیسه ریاحی]]، ''ملکوت'' به کارگردانی [[هریتاش، خسرو (تهران ۱۳۱۱ـ۱۳۵۹ش)|خسرو هریتاش]]، ''گل‌های داوودی'' از [[صدرعاملی، رسول (اصفهان ۱۳۳۳ش)|رسول صدرعاملی]]، ''پرندۀ کوچک خوشبختی'' ساختۀ [[درخشنده، پوران|پوران درخشنده]]. آثار او در این زمینه تا ۱۳۸۲ش متجاوز از صد عنوان موسیقی فیلم بوده است.</p>