دوپارک، هانری فوکه: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

[[پرونده:Duparc, Henri Fouques.png|بندانگشتی|هانری فوکه دوپارک]]

آهنگ‌ساز فرانسوی. ترانه‌های او به‌سبب احساسات تغزلی نهفته در آن‌ها به‌یادماندنی‌اند و فقط شانزده قطعه از آن‌ها باقی مانده است. دو پارک نزد یسوعی<ref>Jesuit </ref>ها در کولِژ دو ووژیرار<ref>Collége de Vaugirard </ref> تحصیل کرد، و در آن‌جا از [[فرانک، سزار (۱۸۲۲ـ۱۸۹۰)|سزار فرانک]]<ref>César Franck</ref> تعلیم [[پیانو]] گرفت، و پس از آن به‌طور خصوصی نزد او آهنگ‌سازی آموخت. از جمله آثار اندک اوست: پوئم سمفونیک ''لِنور''<ref> Lénore </ref> (۱۸۷۵م)، و یک نکتورن به‌نام ''به ستاره‌ها''<ref>Aux étoiles </ref>؛ اما ترانه‌هایش، مثل «دعوت به سفر<ref>Invitation au Voyage </ref>» و «فیدیله<ref>Phydile</ref>»، بیش از همه نام او را ماندگار کرده‌اند. منتقد بی‌رحم کار خود بود و تقریباً تمامی ساخته‌های خود را ازبین برد. در محیط‌های رسمی موسیقایی هیچ‌گاه حضور نداشت، اما تا ۱۸۸۵م با چند وقفه به آهنگ‌سازی ادامه داد، و در این سال دچار حمله‌های عصبی درمان‌ناپذیری شد و دوران بازنشستگی را در [[سوئیس]] گذراند.