نصر، سید حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

}}فیلسوف و متفکر ایرانی. پس از تحصیل علوم ابتدایی و آشنایی با مبانی اسلامی زیر نظر پدرش سید ولی الله، در ۱۲سالگی به امریکا رفت و در ۱۹۵۰ از مدرسۀ پِدی در نیوجرسی فارغ‌التحصیل شد. سپس در مؤسسۀ فنّاوری ماساچوست (M.I.T.) در رشتۀ فیزیک مشغول تحصیل شد. آشنایی‌ با پروفسور سانتیانا وی را به سمت مباحث فلسفی و معنوی سوق داد، و در مسیر مطالعاتی خویش با مکتب سنت‌گرایان و حکمت خالده و پیشتازانش، رنه گنون، آناندا کوماراسوامی و فریتیوف شوان، آشنا شد و از افکار هانری کُربَن متأثر شد و این همه، هستۀ مرکزی فکر او را علیه تجدد غربی شکل داد. نصر در ۱۹۵۶ فوق‌لیسانس ژئوفیزیک و زمین‌شناسی را از M.I.T و در ۱۹۶۴ دکتری خویش را در رشته تاریخ علم از دانشگاه هاروارد گرفت و پایان‌نامۀ خود را با عنوان ''مقدمه‌ای بر آموزه‌های کیهان‌شناسی در اسلام'' ارائه کرد. پس از چندی به ایران بازگشت (۱۳۳۷‌ش) و به تدریس در دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران پرداخت و در سن ۳۰‌سالگی به مقام استادی رسید. مدت ۱۰ سال رئیس کتابخانه (۱۳۳۷‌ـ۱۳۴۷) و سپس رئیس دانشکدۀ ادبیات شد (۱۳۴۷) و در ۱۳۵۰ش به ریاست دانشگاه شریف برگزیده شد. در ایران نزد علامه سید محمدحسین طباطبایی، آقا سید ابوالحسن رفیعی قزوینی و سید محمدکاظم عصار به فراگیری فلسفه، به‌ویژه فلسفۀ اشراق و حکمت متعالیه، پرداخت. در ۱۹۷۹ به امریکا رفت و تاکنون در دانشگاه‌های مختلف به تدریس و تحقیق اشتغال داشته است. وی از سوی مجامع علمی و بین‌المللی جزو معدود فلاسفۀ برگزیده معرفی شده است. از آثارش: ''سه حکیم مسلمان''؛ ''آرمان‌ها و واقعیت‌ها در اسلام''؛ ''صدرالمتألهین شیرازی و حکمت متعالیه''؛ ''اسلام و تنگناهای انسان متجدد''؛ ''علم و تمدن در اسلام''؛ ''معارف اسلامی در جهان معاصر''؛ ''جوان مسلمان و دنیای متجدّد''؛ ''نیاز به علم مقدس''؛ ''قلب اسلام''؛ ''در جست‌وجوی امر قدسی''. نصر در این آثار، علاوه‌بر ارائۀ مبانی عقلی اسلام، می‌کوشد قرائتی از اسلام بر بنیاد سنت‌گرایی عقلانی و با تکیه بر میراث عرفانی و معنوی به دنیای امروز عرضه کند. وی از چهره‌های سرشناس سنت‌گرایی در کنار شوان و رنه گنون، در جهان معاصر به‌شمار می‌رود.