حمزوی، خسرو: تفاوت میان نسخه‌ها

<p>داستان‌نویس ایرانی. در سال ۱۳۴۴، از [[دانشگاه تهران]] در رشتۀ اقتصاد دانشنامۀ لیسانس گرفت. پس از مدتی کار در ادارۀ بهداشت هیئت عملیاتی اقتصادی ایران (ادارۀ اصل چهار) و سازمان جلب سیاحان، در ۱۳۴۵ به سازمان برنامه و بودجه منتقل و در ۱۳۵۹، بازنشسته شد. </p>

<p>حمزوی  از اوایل دهۀ ۱۳۳۰، به فعالیت ادبی پرداخت که تا دهۀ ۱۳۵۰، ادامه یافت. مجموعه شعر و داستان ''خیزران'' (۱۳۳۴)، داستان ''پادزهر'' (۱۳۳۸) و رمان ''دلارام'' از آثار او در این دوره است. پس از وقفه‌ای بیست‌ساله، با انتشار رمان‌های ''وقتی سَموم بر تن یک ساق می‌وزید'' (۱۳۷۰ش) و ''شهری که زیر درختان سدر مرد'' (۱۳۷۹ش- برندۀ جایزۀ منتقدین مطبوعات) به‌شهرت رسید. مجموعۀ داستان‌های ''خش‌خش تن برهنۀ خاک'' (۱۳۸۱)؛ ''آسیابان سور'' (۱۳۸۲) و رمان‌های ''از رگ هر تاک دشت سایه‌ها'' (13183) ''و به رنگ برگ‌های سپیدار'' (۱۳۸۶) از دیگر آثار اوست. </p>