چهل تن، امیرحسن: تفاوت میان نسخه‌ها

}}<p>داستان‌نویس ایرانی. در ۱۳۵۷، از دانشگاه علم و صنعت در رشتۀ مهندسی برق دانشنامۀ لیسانس گرفت. در ۱۳۵۸، به انگلستان رفت و در ۱۳۶۰، از دانشگاه برونل در رشتۀ الکترونیک دانشنامۀ فوق‌لیسانس گرفت. پس از بازگشت به ایران در شرکت‌های مختلف به‌کار پرداخت. از ۱۳۵۵ش شروع به‌چاپ ‌داستان‌های کوتاه و رمان‌هایش کرد. ویژگی این آثار تبحر در نقل آداب و رسوم عامۀ مردم و بازنماییِ شیوۀ زندگی و مشکلات اجتماعی آنان، از ورای گفتگوهایی با حال‌وهوایی تاریخی و در جهت پدیدآوردن نثری هماهنگ با زمانۀ رویدادهاست. از آثارش: مجموعۀ داستان ''صیغه'' (۱۳۵۵)؛ مجموعۀ داستان'' دخیل بر پنجرۀ فولاد'' (۱۳۵۷)؛ رمان'' تالار آینه'' (۱۳۶۹)؛ مجموعۀ داستان ''دیگر کسی صدایم نزد'' (۱۳۷۱)؛ رمان ''مهرگیاه'' (۱۳۷۷)؛ رمان ''تهران، شهر بی‌آسمان'' (۱۳۸۰)؛ مجموعۀ داستان ''ساعت پنج برای مردان دیر است'' (۱۳۸۱)؛ فیلم‌نامۀ ''کات، منطقۀ ممنوعه'' (۱۳۸۲)؛ ''سپیده‌دم ایرانی'' (۱۳۸۴)؛ ''بررسی آثار محمود دولت‌آبادی'' (۱۳۸۲). برخی داستان‌های او به زبان‌های فرانسه،‌ آلمانی، سوئدی، عربی، ارمنی، کردی، انگلیسی و آلمانی و ایتالیایی ترجمه شده است.</p>