پرش به محتوا

صدیقی، ابوالحسن (تهران ۱۲۷۳ـ۱۳۷۴ش): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۷: خط ۲۷:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}صَدیقی، ابوالحسن (تهران ۱۲۷۳ـ۱۳۷۴ش)<br>
}}
[[پرونده: 27027700-1.jpg | بندانگشتی|تندیس فردوسی در میدانی در شهر رم، اثر استاد ابوالحسن صدیقی]][[پرونده: 27027700.jpg | بندانگشتی|تندیس فردوسی در میدانی در شهر رم، اثر استاد ابوالحسن صدیقی]]<p>مجسمه‌ساز و نقاش ایرانی. بیشتر عمرش را صرف خلق آثار هنری از بزرگان علم، ادب، و هنر کرد. در ۱۲۹۱ش به مدرسۀ صنایع مستظرفه، با سرپرستی [[کمال الملک، محمد (تهران ۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)|کمال‌الملک]]، راه یافت. در ۱۲۹۷ش، تعلیم گروهی از شاگردان مدرسۀ صنایع مستظرفه را برعهده گرفت. نیم‌تنۀ گچی ''سیا‌ه نی‌زن «حاج مقبل»''، و'' پیرمرد دوره‌گرد''، از آثار آغازین اوست. در ۱۳۰۷ش به [[فرانسه]] رفت و در دانشکدۀ هنرهای زیبای پاریس به فراگیری نقاشی و مجسمه‌سازی پرداخت. در ۱۳۱۱ش پس از بازگشت به ایران، مدرسۀ صنایع مستظرفه را دوباره برپا ساخت و سرپرستی آن را، پس از آشتیانی، برعهده گرفت. بعدها در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به‌تدریس مجسمه‌سازی پرداخت. چندین جایزه دریافت کرد که ازجمله عبارت‌اند از نشان درجۀ یک هنر از سوی دولت فنلاند، نشان و مدال طلای فنلاندیا از دانشکدۀ هنرهای زیبای هلسینکی، فنلاند، نشان طلا از رئیس‌جمهوری [[ایتالیا]]، و چندین نشان و مدال دیگر. ازجمله دیگر آثار اوست: ''فرشتۀ عدالت'' (۱۳۲۲ش، کاخ دادگستری)، مجسمۀ ''فردوسی'' (آرامگاه فردوسی در طوس)، مجسمۀ مفرغین ''امیرکبیر'' (ایتالیا) و بسیاری آثار دیگر. علی‌اکبر صنعتی از نخستین شاگردانش بود.</p>
[[پرونده:27027700-6.jpg|بندانگشتی|ابوالحسن صدیقی]]
صَدیقی، ابوالحسن (تهران ۱۲۷۳ـ۱۳۷۴ش)
[[پرونده:27027700-7.jpg|بندانگشتی|مجسمه خیام اثر ابوالحسن صدیقی]]
<p>مجسمه‌ساز و نقاش ایرانی. بیشتر عمرش را صرف خلق آثار هنری از بزرگان علم، ادب، و هنر کرد. در ۱۲۹۱ش به مدرسۀ صنایع مستظرفه، با سرپرستی [[کمال الملک، محمد (تهران ۱۲۲۷ـ۱۳۱۹ش)|کمال‌الملک]]، راه یافت. در ۱۲۹۷ش، تعلیم گروهی از شاگردان مدرسۀ صنایع مستظرفه را برعهده گرفت. نیم‌تنۀ گچی ''سیا‌ه نی‌زن «حاج مقبل»''، و'' پیرمرد دوره‌گرد''، از آثار آغازین اوست. در ۱۳۰۷ش به [[فرانسه]] رفت و در دانشکدۀ هنرهای زیبای پاریس به فراگیری نقاشی و مجسمه‌سازی پرداخت. در ۱۳۱۱ش پس از بازگشت به ایران، مدرسۀ صنایع مستظرفه را دوباره برپا ساخت و سرپرستی آن را، پس از آشتیانی، برعهده گرفت. بعدها در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] به‌تدریس مجسمه‌سازی پرداخت. چندین جایزه دریافت کرد که ازجمله عبارت‌اند از نشان درجۀ یک هنر از سوی دولت فنلاند، نشان و مدال طلای فنلاندیا از دانشکدۀ هنرهای زیبای هلسینکی، [[فنلاند]]، نشان طلا از رئیس‌جمهوری [[ایتالیا]]، و چندین نشان و مدال دیگر. ازجمله دیگر آثار اوست: ''فرشتۀ عدالت'' (۱۳۲۲ش، کاخ دادگستری)، مجسمۀ ''فردوسی'' (آرامگاه فردوسی در طوس)، مجسمۀ مفرغین ''امیرکبیر'' (ایتالیا) و بسیاری آثار دیگر. علی‌اکبر صنعتی از نخستین شاگردانش بود.</p>
<br><!--27027700-->
<br><!--27027700-->
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]
سرویراستار
۵۵٬۷۱۴

ویرایش