Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۷۳۶
ویرایش
بانرت، ارنست: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) جز (Mohammadi3 صفحهٔ بانرت، ارنست (۱۸۹۵) را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به بانرت، ارنست منتقل کرد) |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه | {{جعبه زندگینامه | ||
|عنوان = ارنست بانرت | |عنوان = ارنست بانرت | ||
| خط ۱۰: | خط ۷: | ||
|لقب= | |لقب= | ||
|زادروز=۱۸۹۵م | |زادروز=۱۸۹۵م | ||
|تاریخ مرگ= | |تاریخ مرگ=۱۹۷۶م | ||
|دوره زندگی= | |دوره زندگی= | ||
|ملیت= آلمانی | |ملیت= آلمانی | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۶: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}<p>خاورشناس آلمانی. با سِمَت مترجم نظامی به استانبول و عراق فرستاده شد (۱۹۱۶). به اسارت نیروهای انگلستان درآمد (۱۹۱۷) و به هندوستان منتقل شد. پس از بازگشت به آلمان (۱۹۲۵) تحقیقات خود را ادامه داد و با ارائۀ پایاننامهای دربارۀ زبان قدیم عثمانی، در رشتۀ زبانهای اسلامی دانشگاه وین دانشنامۀ دکتری گرفت. مدتی به تدریس فلسفه و تاریخ ادبیات آلمانی پرداخت. برای مطالعه به کشورهای عربی سفر کرد (۱۹۳۱ـ۱۹۳۸). چندی مدرّس زبانهای شرقی در فرهنگستان کنسولها در شهر وین بود (۱۹۳۹) و پس از آن با سِمَت مترجم در ارتش هند خدمت کرد (۱۹۴۱). در ۱۹۴۴ به اسارت نیروهای فرانسوی درآمد و پس از آزادی، استاد زبانهای شرقی در دانشگاه وین شد. با زبانهای لاتین، یونانی، عربی، اردو، فارسی و ترکی آشنایی داشته و تحقیقاتی دربارۀ ابن سینا، فارابی و ابن طفیل انجام داده است. از آثارش: ''راهنمای آموزش زبان هندوستانی'' (با همکاری) (لایپزیگ، ۱۹۴۵)؛ ترجمه و شرح ''چهل مرتبه، مراتبالوجود'' عبدالکریم جیلی (وین، ۱۹۵۶)؛'' اسلام امروز ـ فردا'' (وین، ۱۹۵۸)؛ ترجمه و شرح ''منهاجالعابدین'' غزالی (۱۹۶۴).</p> | }}بانِرْت، اِرنْسْت (۱۸۹۵-۱۹۷۶م)(Bannerth, Ernst)<br><p>خاورشناس آلمانی. با سِمَت مترجم نظامی به استانبول و عراق فرستاده شد (۱۹۱۶). به اسارت نیروهای انگلستان درآمد (۱۹۱۷) و به هندوستان منتقل شد. پس از بازگشت به آلمان (۱۹۲۵) تحقیقات خود را ادامه داد و با ارائۀ پایاننامهای دربارۀ زبان قدیم عثمانی، در رشتۀ زبانهای اسلامی دانشگاه وین دانشنامۀ دکتری گرفت. مدتی به تدریس فلسفه و تاریخ ادبیات آلمانی پرداخت. برای مطالعه به کشورهای عربی سفر کرد (۱۹۳۱ـ۱۹۳۸). چندی مدرّس زبانهای شرقی در فرهنگستان کنسولها در شهر وین بود (۱۹۳۹) و پس از آن با سِمَت مترجم در ارتش هند خدمت کرد (۱۹۴۱). در ۱۹۴۴ به اسارت نیروهای فرانسوی درآمد و پس از آزادی، استاد زبانهای شرقی در دانشگاه وین شد. با زبانهای لاتین، یونانی، عربی، اردو، فارسی و ترکی آشنایی داشته و تحقیقاتی دربارۀ ابن سینا، فارابی و ابن طفیل انجام داده است. از آثارش: ''راهنمای آموزش زبان هندوستانی'' (با همکاری) (لایپزیگ، ۱۹۴۵)؛ ترجمه و شرح ''چهل مرتبه، مراتبالوجود'' عبدالکریم جیلی (وین، ۱۹۵۶)؛'' اسلام امروز ـ فردا'' (وین، ۱۹۵۸)؛ ترجمه و شرح ''منهاجالعابدین'' غزالی (۱۹۶۴).</p> | ||
<br><!--12108600--> | <br><!--12108600--> | ||
[[رده:خاورشناسی]] | [[رده:خاورشناسی]] | ||
[[رده:(خاورشناسی)ایران]] | [[رده:(خاورشناسی)ایران]] | ||