موسوی تبریزی، سید حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

موسوی تبریزی، سیّد حسین (تبریز ۱۳۲۶ش - )<br><p>(نام اصلی: سید حسین پور میر غفّاری) روحانی مبارز، دادستان کل انقلاب اسلامی (۱۳۶۰-۱۳۶۲ش)، و دبیر مجمع مدرسین و محققین حوزۀ علمیۀ قم. دروس مقدماتی را در مدارس و حوزه علمیه تبریز فراگرفت. در ۱۳۴۲ش به [[قم، شهر|قم]] مهاجرت کرد و به ادامۀ تحصیل در حوزۀ علمیۀ قم پرداخت. بعد از شروع مبارزات سیاسی امام خمینی (ره) در کنار آیت‌الله قاضی طباطبائی به مبارزات سیاسی روی آورد و دوبار از سوی رژیم بازداشت و زندانی شد. پس از تبعید امام خمینی (ره)، به [[نجف]] اشرف رفت (۱۳۴۵-۱۳۴۶ش) و در دروس فقه امام و آیت‌الله خویی شرکت کرد. پس از بازگشت به قم در دروس آیات گلپایگانی، محقق داماد، حائری، [[منتظری، حسین علی (نجف آباد ۱۳۰۱ش ـ قم ۱۳۸۸ش)|منتظری]] و [[تبریزی، میرزا جواد (تبریز ۱۳۰۵ ـ قم ۱۳۸۵ش)|میرزا جواد تبریزی]] شرکت کرد و به دریافت درجۀ اجتهاد نایل شد و به تدریس در حوزۀ علمیه قم پرداخت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی به قضاوت در دادگاه‌های انقلاب اسلامی در شهرهای مختلف اشتغال داشت و سپس با حکم امام خمینی (ره) به سرپرستی دادگاه‌های انقلاب اسلامی در آذربایجان شرقی و غربی، و در ۱۳۶۰ش به‌عنوان دادستان کل انقلاب اسلامی ایران منصوب گردید. نیز از سوی امام (ره) مأموریت تأسیس دفتر تبلیغات اسلامی قم را یافت (۱۳۸۵ش) و در ۱۳۶۰ش از سوی ایشان به عضویت شورای عالی تبلیغات اسلامی منصوب گردید. نمایندۀ مردم تبریز در دوره‌های اول و سوم مجلس شورای اسلامی بود و از آن پس در حوزه علمیه قم به تدریس دروس خارج فقه و اصول اشتغال دارد. در ۱۳۷۵ش با جمعی از مدرسین حوزه تشکیلات مجمع مدرسین و محققین حوزۀ علمیه قم را تأسیس کرد و از ابتدا تا به حال دبیر این مجمع است. از آثار اوست: ''خاطرات پیش از انقلاب''؛ ''میزان القضاء،'' ''مفتاح الشریعه فی شرح تحریر الوسیله'' (به عربی)، که شرحی برکتاب الخمس ''تحریر الوسیلۀ'' امام خمینی (ره) است؛ ''بانکداری اسلامی''؛ ''حدود''؛ ''دیات''؛ ''شهادات''؛ ''احکام'' ''النساء'' و کتاب‌های دیگر در ابواب مختلف فقه.</p>