راشدمحصل، محمدتقی: تفاوت میان نسخه‌ها

راشدمحصل، محمدتقی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۱

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ، ۳ ماه پیش

بدون خلاصۀ ویرایش

Automoderated users، ربات‌ها، دیوان‌سالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار

۴۷٬۷۳۶

ویرایش

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-راشدمُحصل، محمدتقی (بیرجند ۱۳۱۸ش)<br>
-[[پرونده: 22026100.jpg | بندانگشتی|راشدمُحصل، محمدتقي]]
 {{جعبه زندگینامه
 |عنوان =محمدتقی راشدمحصل
@@ خط ۲۹: / خط ۲۷: @@
 |پست تخصصی =
 |باشگاه =
-}}<p>پژوهشگر و زبان‌شناس ایرانی. پس از طی دورۀ ابتدایی، متوسطه و دانشسرای مقدماتی و استخدام در ادارۀ فرهنگ زادگاه خود به‌عنوان آموزگار، در ۱۳۳۹ش به شهرستان مشهد منتقل شد و با دریافت مدرک لیسانس از دانشکدۀ ادبیات دانشگاه مشهد، سمت دبیری یافت. پس از انتقال به تهران (۱۳۴۶ش)، ضمن تدریس، از دانشکدۀ ادبیات تهران در رشتۀ فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشنامۀ فوق‌لیسانس و دکترا گرفت و در ۱۳۵۱ش در فرهنگستان زبان ایران مشغول کار شد. در فاصلۀ سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۸ش، یک دورۀ تکمیلی در زمینۀ زبان‌های اوستایی و سانسکریت را در دانشگاه ماینتس آلمان گذراند و پس از بازگشت به ایران، ضمن تدریس و پژوهش در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، در دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد اسلامی به تدریس پرداخت. از ترجمه‌های اوست: ''زند بهمن یسن''؛ ''گزیده‌های زادسپرم'' (۱۳۶۶ش). از تألیفات اوست: ''نجات بخشی در ادیان'' (۱۳۶۹ش)؛ ''کتیبه‌های ایران باستان'' (۱۳۸۰ش)؛ ''اوستا ستایش‌نامه راستی و پاکی'' (۱۳۸۲ش).</p>
+}}راشدمُحصل، محمدتقی (بیرجند ۱۳۱۸ش - )<br>
+[[پرونده: 22026100.jpg | بندانگشتی|راشدمحصل، محمدتقی]]<p>پژوهشگر و زبان‌شناس ایرانی. پس از طی دورۀ ابتدایی، متوسطه و دانشسرای مقدماتی و استخدام در ادارۀ فرهنگ زادگاه خود به‌عنوان آموزگار، در ۱۳۳۹ش به شهرستان مشهد منتقل شد و با دریافت مدرک لیسانس از دانشکدۀ ادبیات دانشگاه مشهد، سمت دبیری یافت. پس از انتقال به تهران (۱۳۴۶ش)، ضمن تدریس، از دانشکدۀ ادبیات تهران در رشتۀ فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشنامۀ فوق‌لیسانس و دکترا گرفت و در ۱۳۵۱ش در فرهنگستان زبان ایران مشغول کار شد. در فاصلۀ سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۸ش، یک دورۀ تکمیلی در زمینۀ زبان‌های اوستایی و سانسکریت را در دانشگاه ماینتس آلمان گذراند و پس از بازگشت به ایران، ضمن تدریس و پژوهش در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، در دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد اسلامی به تدریس پرداخت. از ترجمه‌های اوست: ''زند بهمن یسن''؛ ''گزیده‌های زادسپرم'' (۱۳۶۶ش). از تألیفات اوست: ''نجات بخشی در ادیان'' (۱۳۶۹ش)؛ ''کتیبه‌های ایران باستان'' (۱۳۸۰ش)؛ ''اوستا ستایش‌نامه راستی و پاکی'' (۱۳۸۲ش).</p>
 <br><!--22026100-->
 [[رده:زبان شناسی و ترجمه]]
 [[رده:مترجمان]]