Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۷۳۶
ویرایش
بل برنل، جاسلین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) جز (Mohammadi3 صفحهٔ بل برنل، جاسلین (۱۹۴۳) را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به بل برنل، جاسلین منتقل کرد) |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه | {{جعبه زندگینامه | ||
|عنوان =جاسلین بل برنل | |عنوان =جاسلین بل برنل | ||
| خط ۹: | خط ۶: | ||
|نام مستعار= | |نام مستعار= | ||
|لقب= | |لقب= | ||
|زادروز=آرما | |زادروز=آرما ۱۹۴۳م | ||
|تاریخ مرگ= | |تاریخ مرگ= | ||
|دوره زندگی= | |دوره زندگی= | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۶: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}اخترشناس اهل ایرلند شمالی. در ۱۹۶۷ نخستین تپاختر<ref>pulsar </ref> (ستارهای با چشمکزنی سریع) را با همکاری رادیواخترشناس بریتانیایی، آنتونی هیویش<ref>Antony Hewish </ref>، و سایر همکارانشان در رصدخانۀ اخترشناسی رادیویی مالارد<ref>Mullard Radio Astronomy observatory | }}بِلْ بِرْنِل، جاسْلین (۱۹۴۳م - )(Bell Burnell, Jocelyn) | ||
اخترشناس اهل ایرلند شمالی. در ۱۹۶۷ نخستین تپاختر<ref>pulsar </ref> (ستارهای با چشمکزنی سریع) را با همکاری رادیواخترشناس بریتانیایی، آنتونی هیویش<ref>Antony Hewish </ref>، و سایر همکارانشان در رصدخانۀ اخترشناسی رادیویی مالارد<ref>Mullard Radio Astronomy observatory | |||
</ref>، واقع در کیمبریج انگلستان، کشف کرد. | </ref>، واقع در کیمبریج انگلستان، کشف کرد. | ||
'''زندگی'''. در بلفاست<ref>Belfast </ref> و در نزدیکی رصدخانۀ آرما<ref>Armagh </ref> زاده شد و بسیاری از اوقات کودکیاش را در آن رصدخانه سپری کرد. در گلاسگوی اسکاتلند و دانشگاه کیمبریج انگلستان درس خواند. هنگام کشف تپاختر، دانشجوی پژوهشی کیمبریج بود. از ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۲، در دانشگاه ساوتمپتن<ref>University of Southampton </ref> انگلستان در زمینۀ اخترشناسی پرتو گاما<ref>gamma-ray astronomy </ref>، و در آزمایشگاه علوم فضایی مالارد، وابسته به یونیورسیتی کالج لندن<ref>University College London </ref>، در زمینۀ اخترشناسی پرتو ایکس<ref>x-vay astronomy </ref> تحقیق میکرد. سپس، در رصدخانۀ سلطنتی ادینبورگ اسکاتلند<ref>Edinburgh Scotland </ref> به کار در زمینۀ اخترشناسی فرابنفش و نور مرئی پرداخت. در ۱۹۹۱ به مقام استادی فیزیک دانشگاه آراد میلتون کینز<ref>Milton Keynes </ref> رسید. | '''زندگی'''. در بلفاست<ref>Belfast </ref> و در نزدیکی رصدخانۀ آرما<ref>Armagh </ref> زاده شد و بسیاری از اوقات کودکیاش را در آن رصدخانه سپری کرد. در گلاسگوی اسکاتلند و دانشگاه کیمبریج انگلستان درس خواند. هنگام کشف تپاختر، دانشجوی پژوهشی کیمبریج بود. از ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۲، در دانشگاه ساوتمپتن<ref>University of Southampton </ref> انگلستان در زمینۀ اخترشناسی پرتو گاما<ref>gamma-ray astronomy </ref>، و در آزمایشگاه علوم فضایی مالارد، وابسته به یونیورسیتی کالج لندن<ref>University College London </ref>، در زمینۀ اخترشناسی پرتو ایکس<ref>x-vay astronomy </ref> تحقیق میکرد. سپس، در رصدخانۀ سلطنتی ادینبورگ اسکاتلند<ref>Edinburgh Scotland </ref> به کار در زمینۀ اخترشناسی فرابنفش و نور مرئی پرداخت. در ۱۹۹۱ به مقام استادی فیزیک دانشگاه آراد میلتون کینز<ref>Milton Keynes </ref> رسید. | ||
'''کشف تپاخترها'''. بل دو سال اول اقامت خود را صرف ساختن تلسکوپ رادیویی<ref>radio telescope </ref> کیمبریج کرد که بهویژه برای ردیابی اختروشها<ref>quasars </ref> طراحی شده بود. این تلسکوپ ثبت تغییرات سریع علایم رادیویی را ممکن میکرد. در ۱۹۶۷ به علامتی غیرعادی برخورد که معلوم شد ترکیبی از مجموعۀ تپهای سریعی است که دقیقاً هر | '''کشف تپاخترها'''. بل دو سال اول اقامت خود را صرف ساختن تلسکوپ رادیویی<ref>radio telescope </ref> کیمبریج کرد که بهویژه برای ردیابی اختروشها<ref>quasars </ref> طراحی شده بود. این تلسکوپ ثبت تغییرات سریع علایم رادیویی را ممکن میکرد. در ۱۹۶۷ به علامتی غیرعادی برخورد که معلوم شد ترکیبی از مجموعۀ تپهای سریعی است که دقیقاً هر ۱.۳۳۷ ثانیه تکرار میشوند. در یکی از توضیحهایی که برای این پدیدۀ شگفتانگیز مطرح شده بود آن را ناشی از تپهای گسیلشده از نوعی چراغ راهنمای بین ستارهای بهشمار میآوردند و از اینرو، در ابتدا به اِل جی اِم<ref>Little Green Men | ||
</ref> که سرنامی برای عنوان انگلیسی «آدمکهای سبز» بود، ملقب شد. اما بل طی چندماه سه منبع مشابه دیگر پیدا کرد. آنها نیز با آهنگ بسیار منظمی میتپیدند، اما دورۀ تناوبشان در محدودۀ کسرهایی از ثانیه با هم تفاوت داشت و منشأ همگی آنها مکانهایی در فاصلههای بسیار دور از یکدیگر، در کهکشان ما، بود. بنابراین، بهنظر میرسید که توضیح پذیرفتهتر این علامتها این باشد که از نوعی ستارۀ خاص، تپاختر، گسیل میشوند.<br/> | </ref> که سرنامی برای عنوان انگلیسی «آدمکهای سبز» بود، ملقب شد. اما بل طی چندماه سه منبع مشابه دیگر پیدا کرد. آنها نیز با آهنگ بسیار منظمی میتپیدند، اما دورۀ تناوبشان در محدودۀ کسرهایی از ثانیه با هم تفاوت داشت و منشأ همگی آنها مکانهایی در فاصلههای بسیار دور از یکدیگر، در کهکشان ما، بود. بنابراین، بهنظر میرسید که توضیح پذیرفتهتر این علامتها این باشد که از نوعی ستارۀ خاص، تپاختر، گسیل میشوند.<br/> | ||