Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۹۱۲
ویرایش
اسمیت، فرانسیس گراهام: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) جز (Mohammadi3 صفحهٔ اسمیت، فرانسیس گراهام (۱۹۲۳) را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به اسمیت، فرانسیس گراهام منتقل کرد) |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
|نام مستعار= | |نام مستعار= | ||
|لقب=سر | |لقب=سر | ||
|زادروز= | |زادروز=۱۹۲۳م | ||
|تاریخ مرگ= | |تاریخ مرگ=۲۰۲۵م | ||
|دوره زندگی= | |دوره زندگی= | ||
|ملیت=انگلیسی | |ملیت=انگلیسی | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
|مکتب = | |مکتب = | ||
|سمت = | |سمت = | ||
|جوایز و افتخارات =دریافت عنوان سر ( | |جوایز و افتخارات =دریافت عنوان سر (۱۹۸۶م) | ||
|آثار = | |آثار = | ||
|خویشاوندان سرشناس = | |خویشاوندان سرشناس = | ||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
}} | }} | ||
[[پرونده:11332000.jpg|بندانگشتی|فرانسیس گراهام اسمیت]] | [[پرونده:11332000.jpg|بندانگشتی|فرانسیس گراهام اسمیت]] | ||
اِسْمیت، فِرانسیس گِراهام ( | اِسْمیت، فِرانسیس گِراهام (۱۹۲۳-۲۰۲۵م)(Smith, Francis Graham) | ||
رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری [[رایل، مارتین (۱۹۱۸ـ۱۹۸۴)|مارتین رایل]]<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشهبرداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپاخترها<ref>pulsar</ref> ماهیتی شدیداً قطبیده دارد و شدت [[میدان مغناطیسی]] را در فضای بین ستارهای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref> [[ساری (انگلستان)|ساری]]<ref>Surrey</ref> زاده شد و در [[دانشگاه کیمبریج|کیمبریج]] درس خواند. طی [[جنگ جهانی دوم]] به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref> منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ [[جادرل بنک|جادرل بَنک]]<ref>Jodrell Bank</ref> مشغول به کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref> شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آنجا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالیکه مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در [[صورت فلکی]]<ref>constellation</ref> [[دجاجه]]<ref>Cygnus</ref> بودند، منبع دومی را در صورت فلکی [[ذات الکرسی|ذاتالکرسی]]<ref>Cassiopeia</ref> يافتند. اسمیت طی سالهای بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در [[کالیفرنیا]]<ref>California</ref> سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذاتالکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک [[ابرنواختر|اَبَرنواختر]]<ref>supernova</ref> در درون [[کهکشان ما]]<ref>Our Galaxy</ref> حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستینبار مقالهای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانهای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامتهای رادیوییِ ماهوارهای مدارپیما کار میکرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرندهای رادیویی را روی آیریل ۲<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهوارههای مشترک [[امریکا، ایالات متحده|ایالات متحده]] و [[بریتانیا]] بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یونسپهر<ref>Ionosphere</ref> برای نخستینبار امکانپذیر شد. | رادیو اخترشناس انگلیسی. با همکاری [[رایل، مارتین (۱۹۱۸ـ۱۹۸۴)|مارتین رایل]]<ref>Martin Ryle</ref>، در دهۀ ۱۹۵۰، از منابع رادیویی آسمان نقشهبرداری کرد. در ۱۹۶۸، کشف کرد که تابش تپاخترها<ref>pulsar</ref> ماهیتی شدیداً قطبیده دارد و شدت [[میدان مغناطیسی]] را در فضای بین ستارهای برآورد کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، اخترشناس سلطنتی بود و در ۱۹۸۶، لقب سر دریافت کرد. در روهمپتون<ref>Roehampton</ref> [[ساری (انگلستان)|ساری]]<ref>Surrey</ref> زاده شد و در [[دانشگاه کیمبریج|کیمبریج]] درس خواند. طی [[جنگ جهانی دوم]] به مؤسسۀ پژوهشی ارتباط دوربرد<ref>Telecommunications Research Establishment</ref> منتقل شد و پس از بازگشت به کیمبریج، به گروه پژوهش رادیویی در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> پیوست. در ۱۹۶۴، به استادی اخترشناسی در دانشگاه منچستر برگزیده شد و تا ۱۹۷۴، در رصدخانۀ [[جادرل بنک|جادرل بَنک]]<ref>Jodrell Bank</ref> مشغول به کار بود. از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱، سرپرست رصدخانۀ سلطنتی گرینویچ<ref>Royal Greenwich Observatory</ref> شد. در ۱۹۸۱، به جادرل بنک بازگشت و سرپرستی آنجا را بر عهده گرفت. در ۱۹۴۸، اسمیت و رایل در حالیکه مشغول بررسی یک منبع موج رادیویی در [[صورت فلکی]]<ref>constellation</ref> [[دجاجه]]<ref>Cygnus</ref> بودند، منبع دومی را در صورت فلکی [[ذات الکرسی|ذاتالکرسی]]<ref>Cassiopeia</ref> يافتند. اسمیت طی سالهای بعد سرگرم تعیین جای دقیق هر دو منبع بود. اخترشناسان ماونت پالومار در [[کالیفرنیا]]<ref>California</ref> سرانجام محل دقیق همتاهای نوری این دو منبع را پیدا کردند. نشان داده شده است که ذاتالکرسی A<ref>Cassiopeia A</ref> از انفجار یک [[ابرنواختر|اَبَرنواختر]]<ref>supernova</ref> در درون [[کهکشان ما]]<ref>Our Galaxy</ref> حاصل شده است، و دجاجۀ A<ref>Cygnus A</ref> هم یک کهکشان رادیویی دوگانه است. در ۱۹۵۷، اسمیت و رایل برای نخستینبار مقالهای دربارۀ امکان طراحی و ساخت سامانهای دقیق برای ناوبری نوشتند که با استفاده از علامتهای رادیوییِ ماهوارهای مدارپیما کار میکرد. در ۱۹۶۲، اسمیت گیرندهای رادیویی را روی آیریل ۲<ref>Aeriell II</ref> نصب کرد که یکی از مجموعه ماهوارههای مشترک [[امریکا، ایالات متحده|ایالات متحده]] و [[بریتانیا]] بود. به این ترتیب، بررسی نوفه<ref>Noise</ref>های رادیویی بالاتر از یونسپهر<ref>Ionosphere</ref> برای نخستینبار امکانپذیر شد. | ||