موریس، ویلیام (۱۸۳۴ـ۱۸۹۶): تفاوت میان نسخه‌ها

موریس، ویلیام (۱۸۳۴ـ۱۸۹۶)(Morris, William)<br/> [[File:38483100-1.jpg|thumb|موريس، ويليام]][[File:38483100.jpg|thumb|موريس، ويليام]]

|آثار =زندگی و مرگ جیسون (۱۸۶۷)؛ بهشت زمینی (۱۸۶۸ـ۱۸۷۰)

|فعالیت های مهم =

}}طراح، نویسنده، و سوسیالیست<ref>socialist</ref> انگلیسی. از مؤسسان جنبش‌ هنرها و صنایع دستی<ref>Arts and Crafts Movement </ref> بود. ماشینی‌شدن قرن ۱۹ را محکوم کرد، و کوشید تا صنعتگری دستیِ سنّتی، همچون مبل‌سازی، تصویرسازی کتاب، طراحی پارچه، و نظایر آن را احیا کند؛ این گرایشِ خود را با نوسازی جامعه براساس اصول سوسیالیسم، پیوند داد. موریس در لندن به‌دنیا آمد، و در آکسفورد درس خواند؛ در آن‌جا با ادوارد برن جونز<ref>Edward Burne-Jones </ref>، از هنرمندان گروه پیشارافائلی<ref>Pre-Raphaelite </ref>، دوستی پایداری برقرار کرد، و از جان راسکین<ref>John Ruskin </ref>، منتقد هنری، و دانته گابریل روسِتّی<ref>Dante Gabriel Rossetti </ref>، نقاش و شاعر، تأثیر گرفت. تخصص اولیۀ خود، معماری، را وانهاد تا به مطالعۀ نقاشی بپردازد، لیکن بر معمارانی همچون ویلیام لتابی<ref>William Lethaby </ref> و فیلیپ وب<ref>Philip Webb </ref> قویاً تأثیر گذاشت. در ۱۸۶۱، در تأسیس شرکت ماریس، مارشال، فاکنر و شرکا<ref>Morris, Marshall, Faulkner and Company </ref> («شرکت<ref>Firm </ref>») مشارکت داشت؛ این شرکت در زمینۀ طراحی و ساخت شیشۀ منقوش<ref>stained glass </ref>، مبلمان، پارچه، فرش، و کاغذدیواری‌های تزیینی، فعالیت می‌کرد. بسیاری از این طرح‌ها که از منابع قرون وسطایی<ref>medieval </ref>، کلاسیک<ref>classical </ref>، و شرقی متأثر بودند، هنوز هم تولید می‌شوند. اولین کتاب شعر موریس، ''دفاع از گِنِوِر''<ref>''The Defence of Guenevere''</ref> (۱۸۵۸) نام داشت. چندین کتاب شعر رومانس<ref>romance </ref> نگاشت که کتاب‌های ''زندگی و مرگ جِیسون''<ref>''The Life and Death of Jason''</ref> (۱۸۶۷) و ''بهشت زمینی''<ref>''The Earthly Paradise''</ref> (۱۸۶۸ـ۱۸۷۰)، نمونه‌های گزیده‌ای از آن‌هاست. اشعار رومانسِ او با نام ''رؤیای جان بال''<ref>''A Dream of John Ball''</ref> (۱۸۸۸) و ''خبرهایی از ناکجاآباد''<ref>''News from Nowhere''</ref> (۱۸۹۱) گویای ایدئولوژی سوسیالیستیِ او در مقام یکی از سوسیالیست‌های پیشرو است. در ۱۸۸۳ به فدراسیون سوسیال دموکرات<ref>Social Democratic Federation </ref> پیوست، اما در ۱۸۸۴، آن را بیش از حد میانه‌رو یافت و آن‌جا را ترک کرد، و مجمع سوسیالیستی<ref>Socialist League </ref> را بنیاد نهاد. ازجمله طرح‌های مشهورش کاغذدیواری‌های «گل مینا<ref>Daisy </ref>» (۱۸۶۴) و «درخت مو<ref>Vine </ref>» (۱۸۷۳)، پرده‌نگارۀ<ref>tapestry </ref> «دارکوب<ref>Woodpecker  

</ref>» (دهۀ ۱۸۸۰)، و طرح «پیچ امین‌الدوله<ref>Honeysuckle</ref>» برای پارچۀ کتان (۱۸۷۶) درخور ذکرند. ماریس در مقام یکی از مؤسسان جنبش هنرها و صنایع دستی، در اعتلای استانداردهای صنایع دستی انگلستان سهمی بسزا داشت.