پرش به محتوا

ریشتر، برتون: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Mohammadi3 صفحهٔ ریشتر، برتون (۱۹۳۱) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ریشتر، برتون منتقل کرد)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۸: خط ۸:
|لقب=
|لقب=
|زادروز=۱۹۳۱م
|زادروز=۱۹۳۱م
|تاریخ مرگ=2018م
|تاریخ مرگ=۲۰۱۸م
|دوره زندگی=
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =فیزیک دان
| شغل و تخصص اصلی =فیزیک‌دان
|شغل و تخصص های دیگر=
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|سبک =
|مکتب =
|مکتب =
|سمت = مدیر مرکز شتاب دهنده خطی استنفورد
|سمت = مدیر مرکز شتاب‌دهنده خطی استنفورد
|جوایز و افتخارات =جایزه نوبل فیزیک (مشترکا با سامویل تینگ، ۱۹۷۶)
|جوایز و افتخارات =نوبل فیزیک (مشترکاً با سامویل تینگ، ۱۹۷۶م)
|آثار =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|خویشاوندان سرشناس =
خط ۲۷: خط ۲۷:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}} ریشْتِر، بِرْتون (۱۹۳۱-2018م)(Richter, Burton)<br/> [[File:22215700.jpg|thumb|ريشتر، برتون]] فیزیک‌دان امریکایی و متخصص فیزیک ذرات<ref>particle physics</ref>. در دهۀ ۱۹۶۰، حلقۀ شتاب‌دهندۀ الکترون ـ پوزیترون استنفورد<ref>(Stanford Positron-Electron Accelerating Ring (SPEAR</ref>&nbsp;را برای برخورددادن الکترون‌ها و پوزیترون<ref>positron </ref>های پُرانرژی طراحی کرد. در ۱۹۷۴، ریشتر و گروه پژوهشی‌اش این حلقۀ شتاب‌دهنده را برای تولید ذرۀ زیراتمی جدیدی، با ‌نام مزون ψ، به‌کار بردند. این نخستین نمونه از ذره‌ای متشکل از کوارک افسونگر<ref>charmed quark</ref>&nbsp;بود. وجود چنین کوارکی را شلدون گلاشو<ref>Sheldon Glashow</ref>&nbsp;ده سال پیش‌ از آن به‌صورت اصل موضوعی پیش‌بینی کرده بود. ریشتر به‌سبب کشف مزون ψ به جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۷۶ دست‌یافت. این جایزه مشترکاً به او و ساموئل تینگ<ref>Samuel Ting</ref>، که این ذره را مستقل از ریشتر کشف کرده بود، اعطا شد. از ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۹، ریشتر مدیر مرکز شتاب‌دهندۀ خطی استنفورد<ref>(Stanford Linear Accelerator Center (SLAC</ref>&nbsp;بود.
}}[[File:22215700.jpg|thumb|ريشتر، برتون]] ریشْتِر، برتون (۱۹۳۱-۲۰۱۸م)(Richter, Burton)<br />  
 
فیزیک‌دان امریکایی و متخصص فیزیک ذرات<ref>particle physics</ref>. در دهۀ ۱۹۶۰م، حلقۀ شتاب‌دهندۀ الکترون ـ پوزیترون استنفورد<ref>(Stanford Positron-Electron Accelerating Ring (SPEAR</ref> را برای برخورددادن الکترون‌ها و پوزیترون<ref>positron </ref>های پُرانرژی طراحی کرد. در ۱۹۷۴م، ریشتر و گروه پژوهشی‌اش این حلقۀ شتاب‌دهنده را برای تولید ذرۀ زیراتمی جدیدی، با ‌نام مزون ψ، به‌کار بردند. این نخستین نمونه از ذره‌ای متشکل از کوارک افسونگر<ref>charmed quark</ref> بود. وجود چنین کوارکی را شلدون گلاشو<ref>Sheldon Glashow</ref> ده سال پیش‌ از آن به‌صورت اصل موضوعی پیش‌بینی کرده بود. ریشتر به‌سبب کشف مزون ψ به جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۷۶م دست‌یافت. این جایزه مشترکاً به او و ساموئل تینگ<ref>Samuel Ting</ref>، که این ذره را مستقل از ریشتر کشف کرده بود، اعطا شد. از ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۹م، ریشتر مدیر مرکز شتاب‌دهندۀ خطی استنفورد<ref>(Stanford Linear Accelerator Center (SLAC</ref> بود.


&nbsp;
&nbsp;
برتون ریشتر، در تاریخ ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۸م (۲۷ تیر ۱۳۹۷ش) در سن ۸۷ سالگی بر اثر نارسایی احتقانی قلب در مرکز پزشکی دانشگاه استنفورد (پالو آلتو، کالیفرنیا) درگذشت.


----
----


[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]
[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]
۴۷٬۸۴۷

ویرایش