بارنارد، کریستیان: تفاوت میان نسخه‌ها

جرّاح اهل افریقای جنوبی. در ۱۹۶۷م، در بیمارستان گروت ‌شور<ref>Groote Schuur Hospital</ref> کیپ تاون<ref>Cape Town</ref> اولین پیوند قلب انسان را صورت داد. بیمار ۵۴ساله هجده روز زنده ماند. بارنارد دریافت که آترزی روده (ناگشودگی روده)<ref>intestinal atresia</ref> که ناهنجاری مادرزادی به‌شکل سوراخی در رودۀ کوچک است، ناشی از عدم خون‌رسانی کافی به جنین در دوران بارداری است. این نقص منجر به مرگ می‌شد و او روش جراحی ترمیمی آن را ابداع کرد. بارنارد در بوفورت وست<ref>Beaufort West</ref>، واقع در استان کیپ<ref>Cape Province </ref>، زاده شد و در دانشگاه کیپ تاون درس خواند. تا ۱۹۸۳م، سمت‌هایی دانشگاهی و تحقیقاتی در دانشگاه و بیمارستان گروت‌شور برعهده داشت. تحقیقات اولیۀ بارنارد مشتمل بر آزمایشاتی در زمینۀ پیوند قلب در سگ‌ها بود. او در دسامبر ۱۹۶۷م برای اولین‌بار این روش‌ را در انسان نیز به‌کار گرفت. این پیوند از نظر جرّاحی موفقیت‌آمیز بود، اما بیمار براثر ذات‌الرّیۀ مضاعف<ref>double pneumonia </ref> فوت کرد. علت ذات‌الرّیه احتمالاً داروهای سرکوب‌کنندۀ سیستم ایمنی<ref>immunosuppressive drugs</ref> بود که برای ممانعت از ردّ قلب پیوندی به بیمار تجویز شده بود. بارنارد برای اولین‌بار جراحی قلب باز<ref>open heart surgery </ref> را در افریقای جنوبی عملی کرد و با ابداع طرح‌های جدید برای دریچه‌های مصنوعی قلب<ref>artificial heart valves</ref>، در تکامل جراحی قلب و قفسه سینه سهم بسزایی داشت.