پرش به محتوا

نهضت آزادی ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:


نهضت آزادی ایران‌ <br>
[[پرونده: 39214100.jpg | بندانگشتی|نهضت آزادي ايران‌]]نهضت آزادی ایران‌ <br><p>در ۲۷ اردیبهشت‌ ۱۳۴۰ش گروهی‌ از رهبران‌ نهضت‌ مقاومت‌ ملی‌ سابق،‌ از‌جمله‌ [[بازرگان، مهدی (تهران ۱۲۸۶ـ۱۳۷۳ش)|مهدی‌ بازرگان‌]]، آیت‌الله‌ [[طالقانی، سید محمود (طالقان ۱۲۸۹ـ تهران ۱۳۵۸ش)|سید‌محمود طالقانی‌]] و [[سحابی، یدالله (تهران ۱۲۸۴ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|یدالله‌ سحابی‌]]، جمعیت نهضت آزادی ایران را تأسیس‌ کردند. مرامنامۀ‌ نهضت‌ آزادی‌ در چهار اصل‌: اسلام‌، ایران‌، تبعیت‌ از قانون‌ اساسی‌ و طرف‌داری از مصدق خلاصه‌ می‌شد. نهضت‌ آزادی‌ ایران‌ در اوایل دهۀ ۱۳۴۰ش در جبهۀ‌ ملی‌ دوم‌ و سوم‌ عضویت‌ داشت‌. با ممنوعیت‌ فعالیت‌ نهضت‌، مبارزات‌ آن‌ به‌صورت‌ مخفی‌ به‌ویژه‌ در خارج‌ از کشور ادامه‌ یافت‌ و گروهی‌ فعالان‌ نهضت‌ در اروپا و امریکا ازجمله‌ [[شریعتی، علی (مزینان ۱۳۱۲ـ لندن ۱۳۵۶ش)|علی‌ شریعتی‌]]، [[یزدی، ابراهیم (قزوین ۱۳۱۰ش)|ابراهیم‌ یزدی‌]] و [[چمران، مصطفی|مصطفی‌ چمران‌]]، نهضت‌ آزادی‌ ایران‌ را در خارج‌ از کشور تأسیس‌ کردند. نهضت‌ آزادی‌ خارج‌ از کشور به‌منظور تدارک‌ مبارزۀ‌ مسلحانه‌ با رژیم‌ به‌ تشکیل‌ سازمان‌ مخصوص‌ اتحاد و عمل‌ (سماع‌) مبادرت‌ ورزید و گروهی‌ از اعضای‌ خود را برای‌ آموزش‌ نظامی‌ به‌ [[مصر]] فرستاد. فعالان‌ نهضت‌ آزادی‌ در خارج‌ از کشور، همچنین‌ در تشکیل‌ اتحادیۀ‌ انجمن‌های‌ اسلامی‌ دانشجویان‌ در اروپا و انجمن‌ اسلامی‌ دانشجویان‌ در امریکا نقش‌ عمده‌ای‌ داشتند. در ۱۳۴۴ش چند تن‌ از اعضای‌ جوان‌ نهضت‌ ازجمله‌ [[حنیف نژاد، محمد (تبریز ۱۳۱۷ـ۱۳۵۱ش)|محمد حنیف‌نژاد]]، بدیع‌زادگان،‌ و سعید محسن‌ پایه اصلی سازمان‌ مجاهدین‌ خلق‌ ایران‌ را بنیاد‌ گذاردند. در آستانۀ‌ پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب‌ اسلامی]] در بهمن ماه ۱۳۵۷، مهندس مهدی بازرگان،‌ دبیر کل‌ نهضت‌ آزادی‌، با حکم‌ [[امام خمینی|امام‌ خمینی‌]] (ره) مأمور تشکیل‌ دولت‌ موقت‌ شد و برخی‌ از سران‌ نهضت‌، عهده‌دار مناصب‌ اصلی‌ در دولت‌ شدند. در آبان‌ ۱۳۵۸ش مهندس بازرگان‌ از نخست‌وزیری‌ کناره‌ گرفت‌ و از ۱۳۶۱ش،  فعالیت‌های‌ سیاسی آن‌ محدود شد.</p>
[[پرونده: 39214100.jpg | بندانگشتی|نهضت آزادي ايران‌]]<p>در ۲۷ اردیبهشت‌ ۱۳۴۰ش گروهی‌ از رهبران‌ نهضت‌ مقاومت‌ ملی‌ سابق،‌ از‌جمله‌ [[بازرگان، مهدی (تهران ۱۲۸۶ـ۱۳۷۳ش)|مهدی‌ بازرگان‌]]، آیت‌الله‌ [[طالقانی، سید محمود (طالقان ۱۲۸۹ـ تهران ۱۳۵۸ش)|سید‌محمود طالقانی‌]] و [[سحابی، یدالله (تهران ۱۲۸۴ـ همان جا ۱۳۸۱ش)|یدالله‌ سحابی‌]]، جمعیت نهضت آزادی ایران را تأسیس‌ کردند. مرامنامۀ‌ نهضت‌ آزادی‌ در چهار اصل‌: اسلام‌، ایران‌، تبعیت‌ از قانون‌ اساسی‌ و طرف‌داری از مصدق خلاصه‌ می‌شد. نهضت‌ آزادی‌ ایران‌ در اوایل دهۀ ۱۳۴۰ش در جبهۀ‌ ملی‌ دوم‌ و سوم‌ عضویت‌ داشت‌. با ممنوعیت‌ فعالیت‌ نهضت‌، مبارزات‌ آن‌ به‌صورت‌ مخفی‌ به‌ویژه‌ در خارج‌ از کشور ادامه‌ یافت‌ و گروهی‌ فعالان‌ نهضت‌ در اروپا و امریکا ازجمله‌ [[شریعتی، علی (مزینان ۱۳۱۲ـ لندن ۱۳۵۶ش)|علی‌ شریعتی‌]]، [[یزدی، ابراهیم (قزوین ۱۳۱۰ش)|ابراهیم‌ یزدی‌]] و [[چمران ، مصطفی (قم ۱۳۱۱ـ دهلاویه ۱۳۶۰ش)|مصطفی‌ چمران‌]]، نهضت‌ آزادی‌ ایران‌ را در خارج‌ از کشور تأسیس‌ کردند. نهضت‌ آزادی‌ خارج‌ از کشور به‌منظور تدارک‌ مبارزۀ‌ مسلحانه‌ با رژیم‌ به‌ تشکیل‌ سازمان‌ مخصوص‌ اتحاد و عمل‌ (سماع‌) مبادرت‌ ورزید و گروهی‌ از اعضای‌ خود را برای‌ آموزش‌ نظامی‌ به‌ [[مصر]] فرستاد. فعالان‌ نهضت‌ آزادی‌ در خارج‌ از کشور، همچنین‌ در تشکیل‌ اتحادیۀ‌ انجمن‌های‌ اسلامی‌ دانشجویان‌ در اروپا و انجمن‌ اسلامی‌ دانشجویان‌ در امریکا نقش‌ عمده‌ای‌ داشتند. در ۱۳۴۴ش چند تن‌ از اعضای‌ جوان‌ نهضت‌ ازجمله‌ [[حنیف نژاد، محمد (تبریز ۱۳۱۷ـ۱۳۵۱ش)|محمد حنیف‌نژاد]]، بدیع‌زادگان،‌ و سعید محسن‌ پایه اصلی سازمان‌ مجاهدین‌ خلق‌ ایران‌ را بنیاد‌ گذاردند. در آستانۀ‌ پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب‌ اسلامی]] در بهمن ماه ۱۳۵۷، مهندس مهدی بازرگان،‌ دبیر کل‌ نهضت‌ آزادی‌، با حکم‌ [[امام خمینی|امام‌ خمینی‌]] (ره) مأمور تشکیل‌ دولت‌ موقت‌ شد و برخی‌ از سران‌ نهضت‌، عهده‌دار مناصب‌ اصلی‌ در دولت‌ شدند. در آبان‌ ۱۳۵۸ش مهندس بازرگان‌ از نخست‌وزیری‌ کناره‌ گرفت‌ و از ۱۳۶۱ش،  فعالیت‌های‌ سیاسی آن‌ محدود شد.</p>
<br><!--39214100-->
<br><!--39214100-->
[[رده:تاریخ جهان]]
[[رده:تاریخ جهان]]
۴۷٬۷۳۶

ویرایش