جانسون، مایکل: تفاوت میان نسخه‌ها

}}قهرمان امریکایی دو و میدانی. در مسابقات المپیک در آتلانتا<ref>Atlanta</ref> (۱۹۹۶) به نام اولین دونده در تاریخ بازی‌های المپیک توانست مدال طلای دوهای ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر را به‌دست آورد. او در فینال ۲۰۰ متر با زمان&nbsp;۱۹.۳۲ ثانیه افزون بر شکستن رکورد جهان،&nbsp;۰.۳۶ ثانیه زودتر از نزدیک‌ترین رقیب خود به خط پایان رسید. بهتر از این فاصله را قبلاً فقط جسی اوئنز<ref>Jesse Owens </ref> در مسابقات المپیک لوس‌آنجلس (۱۹۳۲) به‌دست آورده بود. در ۱۹۹۵ به یک پیروزی بی‌سابقه در دوهای ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر در مسابقات قهرمانی جهان<ref>World Championships</ref> دست یافت. در ادامه پیروزی‌های خود، چهارمین مقام قهرمانی پیاپی خود در دو ۴۰۰ متر را در اوت ۱۹۹۹ در سویل<ref>Seville </ref> اسپانیا به‌دست آورد و رکورد جهانی&nbsp;۴۳.۱۸ ثانیه را از خود برجای گذاشت. (رکورد قبلی&nbsp;۴۳.۲۹ ثانیه را هموطنش بوچ رینولدز<ref>Butch Reynolds</ref> در ۱۹۹۰ به‌دست آورده بود). توانایی جانسون در ارتقای هر دو رشتۀ ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر زمانی توجه جهانی را به خود جلب کرد که سریع‌ترین زمان دویدن را در ۱۹۹۰ به‌دست آورد. مدال طلای ۲۰۰ متر در مسابقات قهرمانی جهان در ۱۹۹۱ و کسب عنوان قهرمانی ۴۰۰ متر در ۱۹۹۳ اولین نتایج کار او بود. در مسابقات قهرمانی دو ۴۰۰ متر المپیک بارسلونا (۱۹۹۲) به‌سبب بیماری مدال را از‌دست داد ولی در ۴۰۰×۴ متر امدادی مدال طلا گرفت. در مسابقات قهرمانی جهان در ۱۹۹۳ در ۴۰۰×۴ متر امدادی رکورد&nbsp;۴۲.۹۳ ثانیه را بر جای گذاشت و مدال طلا گرفت. در المپیک سیدنی<ref>Sydney Olympics</ref> (۲۰۰۰) از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد و در ۴۰۰ متر به مدال طلا دست یافت؛ ولی مصدومیت او سبب شد نتواند در دو ۲۰۰ متر برای تیم امریکا شرکت کند. جانسون یک مدال طلای دیگر هم در ۴۰۰×۴ متر امدادی برای تیم امریکا کسب کرد.<!--16023300-->