واتسون، جیمز دیویی: تفاوت میان نسخه‌ها

زیست‌شناس امریکایی. با فرانسیس کریک<ref>Francis Crick

</ref>، به‌سبب کشف ساختار مارپیچ دوگانۀ دی‌اِن‌اِی و تعیین اهمیت این ساختار در همانندسازی<ref>replication  

</ref> و انتقال اطلاعات ژنتیکی به جایزۀ نوبل پزشکی و فیزیولوژی ۱۹۶۲ دست یافت. او و همکارش، فرانسیس کریک، در ۱۹۵۳ نتایج تحقیقاتشان را دربارۀ فرض ساختار دی‌اِن‌اِی منتشر و چگونگی به رمز درآمدن اطلاعات ژنتیکی را توصیف کردند. واتسون در شیکاگو زاده شد و در آن‌جا و ایندیانا درس خواند. در ابتدا به مطالعۀ ویروس‌ها پرداخت، ولی بعداً به زیست‌شناسی مولکولی روی آورد و در ۱۹۵۱، به آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory </ref> در کیمبریج انگلستان رفت، و با کریک به بررسی ساختار دی‌اِن‌اِی پرداخت. در ۱۹۵۳، به امریکا برگشت. در ۱۹۶۱، استاد دانشگاه هاروارد شد. در ۱۹۶۸، مدیر آزمایشگاه کُلد اسپرینگ هاربر<ref>Cold Spring Harbor </ref> شد و از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ سرپرست پروژۀ ژنوم انسان<ref>Human Genome project</ref> بود. کریک و واتسون تصور کردند که همتاسازی دی‌اِن‌اِی با جداشدن دو رشتۀ دی‌اِن‌اِی رخ می‌دهد و هر باز آلی در دو رشتۀ دی‌اِن‌اِی با نوکلئوتید مکمل آن، از نوکلئوتیدهای آزاد درون یاخته، جفت می‌شود. بنابراین، از اتصال یک‌به‌یک این نوکلئوتیدها دو مولکول کامل دی‌اِن‌اِی تشکیل می‌شود که هر کدام صاحب یک رشته از دی‌اِن‌اِی اصلی و یک رشتۀ تازه ساخته‌شده‌‌اند.