بیست و سومین دوره‌ جشنواره‌ فیلم فجر: تفاوت میان نسخه‌ها

این دوره از جشنواره با یکه‌تازی فیلم‌هایی همراه بود که مطابق سلیقه‌ی متولیان سال‌های اخیر سینما پیش رفته بودند. نوعی عرفان‌گرایی همراه با پیام‌های معنوی در قالب ژانر ایرانی معناگرا که یادآور سینمای گلخانه‌ای سال‌های میانی و پایانی دهه‌ی 1360 بود. از جمله‌ی این فیلم‌ها می‌توان به ''یک تکه نان'' ([[تبریزی، کمال (تهران ۱۳۳۸ش)|کمال تبریزی]])، ''خیلی دور خیلی نزدیک'' ([[میرکریمی، رضا (تهران ۱۳۴۵ش)|سید رضا میرکریمی]]) و ''بید مجنون'' ([[مجیدی، مجید (تهران ۱۳۳۸ش)|مجید مجیدی]]) اشاره کرد که از میان آنها ساختار حرفه‌ای خیلی دور خیلی نزدیک فضای فیلم را قابل تحمل کرده بود و همچنین توانست سیمرغ بلورین بهترین فیلم را برای خود به ارمغان بیاورد. خیلی دور خیلی نزدیک علاوه بر این جایزه، برنده‌ی سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری، بهترین موسیقی متن، بهترین چهره‌پردازی و بهترین جلوه‌های ویژه هم شد. سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی هم به مجید مجیدی رسید و جایزه‌ی ویژه‌ی هیات داوران به فیلم پرهزینه اما آشفته‌ی ''جایی برای زندگی'' (محمد بزرگ‌نیا). در بخش سینمای بین‌الملل نیز فیلم آلمانی ''روز نهم'' (فولکر اشلوندورف) سیمرغ بلورین بهترین فیلم و بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر نقش اول مرد را از آن خود کرد. از نکات قابل ملاحظه‌ی این دوره پایین بودن سطح کیفی فیلم‌های ایرانی بود که نگرانی بسیاری از سینمادوستان را برانگیخت.