ولینگتون، شهر: تفاوت میان نسخه‌ها

</ref>. جمعیت آن ۳۴۲,۵۰۰ نفر است (۲۰۰۳). مرکز خطوط [[راه آهن|راه‌آهن]] و نیز مرکز بازرگانی و تولیدی است. تجهیزات حمل‌ونقل، [[مواد غذایی|موادغذایی]] فرآوری‌شده، پارچه، پوشاک، و ماشین‌آلات تولید می‌کند. [[گردشگری]] نیز در اقتصاد آن نقش مهمی دارد. این شهر برخی از مهم‌ترین بناهای فرهنگی و آموزشی نیوزیلند را در خود جا داده است، ازجمله آرشیوهای ملی<ref>National Archives </ref>، نگارخانۀ هنری ملی<ref>National Art Gallery </ref>، شامل مجموعه‌ای از نقاشی‌ها و مجسمه‌های نیوزیلندی، اروپایی، و استرالیایی؛ کتابخانۀ ملی نیوزیلند<ref>National Library of New Zealand </ref>، دانشگاه ویکتوریای ولینگتون<ref>Victoria University of Wellington </ref>، ساختمان مجلسین، و کلیسای جامع انگلیکان. ولینگتون در ۱۸۴۰ مسکونی، و در ۱۸۶۵، به جای [[اوکلند]]<ref>Auckland </ref> پایتخت کشور مزبور شد. این شهر به افتخار [[ولینگتون، آرتور ولزلی (۱۷۶۹ـ ۱۸۵۲)|آرتور ولزلی]]<ref>Arthur Wellesley</ref>، اولین دوک ولینگتون، نام‌گذاری شده است.