پرش به محتوا

استاپارد، تام: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۲: خط ۱۲:
|محل زندگی=
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نمایش‌نامه‌نویس
| شغل و تخصص اصلی =نمایشنامه‌نویس و فیلمنامه‌نویس
|شغل و تخصص های دیگر=
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|سبک =
|مکتب =
|مکتب =
|سمت =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =جایزۀ اسکار بهترین فیلم‌نامۀ غیراقتباسی (1999م)
|جوایز و افتخارات =جایزۀ اسکار بهترین فیلمنامۀ غیراقتباسی (1999م)
|آثار =شکسپیر عاشق (۱۹۹۸)، مضحکه (۱۹۷۴)، عین واقع (۱۹۸۲)، هپگود (۱۹۸۸)، آرکادیا (۱۹۹۳) و اختراع عشق (۱۹۹۷)
|آثار =شکسپیر عاشق (۱۹۹۸)، مضحکه (۱۹۷۴)، عین واقع (۱۹۸۲)، هپگود (۱۹۸۸)، آرکادیا (۱۹۹۳) و اختراع عشق (۱۹۹۷)
|خویشاوندان سرشناس =
|خویشاوندان سرشناس =
خط ۳۱: خط ۳۱:


(نام اصلی: توماس اشتراوسلر<ref>Thomas Straussler
(نام اصلی: توماس اشتراوسلر<ref>Thomas Straussler
</ref>) نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی، زادۀ [[چکسلوواکی]]. در آثارش از رهگذر بذله‌گویی و بازی با الفاظ به کاوش در مفاهیم منطقی و فلسفی می‌پردازد. پس از خلق اثر موفق ''رُزنکرانتس و گیلدنسترن مرده‌اند''<ref>''Rosencrantz and Guildenstern are Dead''  
</ref>) نمایشنامه‌نویس و فیلمنامه‌نویس انگلیسی، زادۀ [[چکسلوواکی]]. همزمان با سلطه نازی‌ها از چکسلواکی گریخته و نهایتاً در انگلستان ساکن شد. در آثارش از رهگذر بذله‌گویی و بازی با الفاظ به کاوش در مفاهیم منطقی و فلسفی می‌پردازد. او با نوشتن برای تئاتر، سینما و رادیو، به موضوعاتی چون خیانت، سیاست و هویت پرداخت؛ هویتی که عمیقاً از تجربۀ شخصی‌اش در زیستن میان دو فرهنگ تأثیر گرفته بود. پس از خلق اثر موفق ''رُزنکرانتس و گیلدنسترن مرده‌اند''<ref>''Rosencrantz and Guildenstern are Dead''  
</ref> (۱۹۶۷)، نمایش‌نامه‌های دیگری نوشت که با ستایش بسیار روبه‌رو شدند، مانند ''مضحکه''<ref>''Travesties''</ref> (۱۹۷۴)، ''عین واقع''<ref>''The Real Thing''</ref> (۱۹۸۲)، ''هپگود''<ref>''Hapgood'' </ref> (۱۹۸۸)، ''آرکادیا''<ref>''Arcadia'' </ref> (۱۹۹۳) و ''اختراع عشق''<ref>''The Invention of love'' </ref> (۱۹۹۷). برای رادیو، تلویزیون، و سینما نیز نمایش‌نامه نوشته است و در ۱۹۹۹م برای نگارش ''شکسپیر عاشق''<ref>''Shakespeare in Love''</ref> (۱۹۹۸) به اتفاق مارک نورمن<ref> Marc Norman </ref> برندۀ جایزۀ اُسکار<ref>Academy Award</ref> بهترین فیلم‌نامۀ غیراقتباسی شد.
</ref> (۱۹۶۷)، نمایشنامه‌های دیگری نوشت که با ستایش بسیار روبه‌رو شدند، مانند ''مضحکه''<ref>''Travesties''</ref> (۱۹۷۴)، ''عین واقع''<ref>''The Real Thing''</ref> (۱۹۸۲)، ''هپگود''<ref>''Hapgood'' </ref> (۱۹۸۸)، ''آرکادیا''<ref>''Arcadia'' </ref> (۱۹۹۳) و ''اختراع عشق''<ref>''The Invention of love'' </ref> (۱۹۹۷). برای رادیو، تلویزیون، و سینما نیز نمایشنامه نوشته است و در ۱۹۹۹م برای نگارش ''شکسپیر عاشق''<ref>''Shakespeare in Love''</ref> (۱۹۹۸) به اتفاق مارک نورمن<ref> Marc Norman </ref> برندۀ جایزۀ اُسکار<ref>Academy Award</ref> بهترین فیلمنامۀ غیراقتباسی شد. استاپارد پنج بار نیز برای نمایشنامه‌های ''رزنکرانتس و گیلدنسترن مرده‌اند''، ''تراجنسیتی‌ها،'' ''عین واقع''، ''ساحل آرمانشهر''<ref>''The Coast of Utopia''</ref> و ''لئوپولشتات''<ref>''Leopoldstadt''</ref> [[جایزه تونی]]<nowiki/>دریافت کرده بود.


<br />
<br />
سرویراستار، ویراستار
۷۵٬۳۶۶

ویرایش