اریکسون، اسون ـ گوران: تفاوت میان نسخه‌ها

مربی فوتبال سوئدی. به داشتن آرامش، هوش و ذکاوت در فوتبال شهره بود. وی توانست شانزده جایزه در ۲۴ سال کار حرفه‌ای خود به دست آورد. در ۱۹۷۹ـ۱۹۸۲ مربی تیم گوتنبورگ<ref>Gothenburg </ref>بود و با این تیم یک‌بار قهرمان سوئد شد. سپس به [[پرتغال]] رفت و به مربیگری تیم بنفیکا<ref>Benfica</ref> در ۱۹۸۲ـ۱۹۸۴ و ۱۹۸۹ـ۱۹۹۲ پرداخت. مربیگری تیم‌های ایتالیایی رم، فیورنتینا<ref> Fiorentina </ref>، سامپدوریا<ref>Sampdoria</ref>، و لاتسیو<ref> Lazio </ref> را هم به‌عهده داشت. اولین خارجی است که در اکتبر سال ۲۰۰۰ سرمربی تیم ملی انگلستان شد؛ اما پس از ناکامی این تیم در جام جهانی ۲۰۰۶ [[آلمان]]، از سمت خود برکنار شد. پس از یک دوران بازیگری نیمه‌حرفه‌ای مسئولیت مربیگری باشگاه دستۀ سومی دگفورس<ref>Degerfors</ref> را در ۱۹۷۶ به‌عهده گرفت و با موفقیت‌های پی‌درپی توانست این تیم سوئدی را به دستۀ اول ببرد. پس از دوبار کسب قهرمانی پرتغال با تیم بنفیکا، در ۱۹۸۴ سرمربی تیم رم در ایتالیا شد و آن را به مقام دوم در ۱۹۸۶ رساند. پس از اخراج در سال بعد به باشگاه فیورنتینا رفت و در ۱۹۸۹ مجدداً به پرتغال برگشت. پس از سه سال موفقیت‌آمیز با بنفیکا که هیچ‌گاه کمتر از مقام دومی نبود، به ایتالیا برگشت و پنج فصل مربی سامپدوریا شد. در ۱۹۹۷ به لاتسیو رفت و در ۱۹۹۹ با این تیم دوم شد و در سال ۲۰۰۰ پس از ۲۷ سال آن را به مقام قهرمانی رساند.