جیانگسو: تفاوت میان نسخه‌ها

}}(یا: کیانگسو<ref>Kiangsu</ref>) استانی در ساحل شرقی [[چین]]، با 102,600  کیلومتر مربع مساحت، و 84,748,016 نفر جمعیت (۲۰۲۰). از لحاظ جمعیت متراکم‌ترین استان چین است. مرکز آن [[نانجینگ]]<ref>Nanjing </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از [[سوجو]]<ref>Suzhou</ref>، [[ووکسی]]<ref>Wuxi </ref>، لین‌یونگانگ<ref>Lianyungang </ref> (بندر)، و جنجیانگ<ref>Zhenjiang </ref>. جیانگسو شهر مستقل<ref>municipality </ref> [[شانگهای]] است. بلندترین نقطه آن در ارتفاع ۶۲۵ متری از سطح دریا قرار دارد. صنایع آن عبارت‌اند از سرامیک‌سازی، ماشین‌آلات، پارچه‌بافی، مواد شیمیایی، [[داروسازی]]، [[الکترونیک]]، قطعات [[رایانه]]، [[زغال سنگ|زغال‌سنگ]]، [[سنگ آهن]]، [[مس (شیمی)|مس]]، [[سیمان]]، و [[نمک]]؛ [[برنج]]، [[گندم]] زمستانی، [[چای]]، [[پنبه]]، [[سویا]]، تخم [[شلغم روغنی]] (منداب)، [[ماهی]]، و [[ابریشم]] محصولات [[کشاورزی]] آن را تشکیل می‌دهند. نانجینگ در زمان [[مینگ، سلسله (قرون ۱۴ تا ۱۷)|سلسلۀ مینگ]] (۱۳۶۸ـ۱۶۴۴)، و جمهوری ملی‌گرایان<ref>Nationalist</ref> (۱۹۲۸ـ۱۹۳۷ و ۱۹۴۵ـ۱۹۴۹) پایتخت چین بود. [[ژاپن]] در ۱۹۳۷ به‌منزلۀ گام مهم به سوی فتح چین، جیانگسو را اشغال کرد. جیانگسو عمدتاً دشتی آبرفتی<ref>alluvial plain </ref> است که رودهای منطقه آن را پدید آورده‌اند. ساحل آن دایم به‌سوی دریا پیشروی می‌کند، چون رودها گل‌و‌لای بیشتری با خود می‌آورند. فقط بخش‌های شمال غربی و جنوب غربی استان تپه‌ماهور<ref>hill </ref>ی‌اند. جنوب شرقی استان را دلتای وسیع رود چانگ‌جیانگ دربرگرفته است. سایر آبراه‌های مهم جیانگسو عبارت‌اند از رود هوای هه<ref>Huai He River </ref> و کانال بزرگ<ref>Grand Canal </ref> که از شمال به جنوب استان مزبور امتداد دارند. به‌سبب دمای بالا و غیرعادی نانجینگ در تابستان، حدود ۳۰ درجۀ سانتی‌گراد در ژوییه، این شهر به یکی از «کوره‌های چین<ref>Furnaces of China</ref>» شهرت یافته است.