سی و دومین دوره‌ جشنواره‌ فیلم فجر: تفاوت میان نسخه‌ها

[[پرونده:2042151249-3.jpg|بندانگشتی|پوستر بهترین فیلم جشنواره]]

فیلم‌های بخش مسابقه‌ی سینمای ایران این دوره توسط محسن شاه‌ابراهیمی، فرهاد توحیدی، محمد داوودی، [[راعی، مجتبی (اصفهان ۱۳۳۶ش)|مجتبی راعی]]، پرویز شهبازی، [[عیاری، کیانوش|کیانوش عیاری]]، [[قریبیان، فرامرز|فرامرز قریبیان]] و هوشنگ گلمکانی داوری شدند. بیشترین جوایز دوره‌ی سی و دوم به فیلم توقیف شده‌ی ''رستاخیز'' ([[درویش، احمدرضا|احمدرضا درویش]]) رسید و این فیلم به جز دو جایزه‌ی بهترین فیلم و بهترین فیلم‌نامه اکثر جوایز اصلی و فرعی را تصاحب کرد. [[افخمی، بهروز|افخمی]] پس از فیلم‌های ''عروس، گاوخونی و روز فرشته'' بالاخره با «آذر، شهدخت، پرویز و دیگران» سیمرغ بهترین فیلم جشنواره را از آن خود کرد و به جهت رقابت سختی که با [[حاتمی کیا، ابراهیم|حاتمی‌کیا]] و درویش داشت و از آن‌جایی که رستاخیز جوایز متعددی را هم برنده شده بود، این انتخاب هیات داوران یکی از متفاوت‌ترین گزینش‌های تمام ادوار جشنواره بود. رضا عطاران یک سال پس از ''دهلیز'' با ''طبقه‌ی حساس'' برنده‌ی سیمرغ بازیگری شد و بازی هنرمندانه‌ی [[زارعی، مریلا|مریلا زارعی]] در ''شیار 143'' جای هیچ ابهام و سوالی را برای سیمرغ گرفتن او باقی نگذاشت. ''عصبانی نیستم'' مهم‌ترین و شکست خورده‌ترین فیلم سال 1392 بود که به دلایل فرامتنی از رسیدن به سیمرغ باز ماند. هرچند فیلم «چ» حاتمی‌کیا بعد از رستاخیز با هفت نامزدی رکورددار بود، اما عملا با سه سیمرغ فنی برای تدوین، جلوه‌های ویژه‌ی بصری و میدانی از مهم‌ترین بازماندگان سیمرغ سی و دوم محسوب می‌شود. در این دوره 29 فیلم در بخش مسابقه‌ی سینمای ایران (سودای سیمرغ) شرکت داشتند که جز فیلم‌های ذکر شده به این موارد نیز می‌توان اشاره کرد: ''آرایش غلیظ'' ([[حمید نعمت الله|حمید نعمت‌الله]])، ''اشباح'' ([[مهرجویی، داریوش|داریوش مهرجویی]])، ''پنجاه قدم آخر'' ([[پوراحمد، کیومرث (نجف آباد ۱۳۲۸ش)|کیومرث پوراحمد]])، ''قصه‌ها'' ([[بنی اعتماد، رخشان|رخشان بنی‌اعتماد]])، ''متروپل'' ([[کیمیایی، مسعود|مسعود کیمیایی]]) و ''مهمان داریم'' ([[محمدمهدی عسگرپور]]).