ابن جلجل، ابوداود سلیمان بن حسان (ح ۳۷۷ق): تفاوت میان نسخه‌ها

<p>پزشک و گیاه‌داروشناس اندلسی. در [[قرطبه]] متولد شد و علم حدیث را از ۱۰سالگی نزد محدثان معروفی چون احمد بن فضل دینوری آموخت و به فراگیری حدیث در بقیۀ عمرش ادامه داد. در ۱۴سالگی آموزش پزشکی را شروع کرد و احتمالاً نزد پزشکانی که به ریاست حسدای بن شبروط اسرائیلی، پزشک و وزیر مشهور عبدالرحمن ناصر اموی (حکومت ۳۰۰ـ۳۵۰) با نیکلای راهب همکاری می‌کردند، به فراگیری پزشکی مشغول بود. در ۲۴سالگی در پزشکی سرآمد شد و طبیب مخصوص هشام دوم المُؤید اموی شد. در ۲۶سالگی'' ادب عرب'' و'' الکتاب سیبویه'' را نزد محمد بن یحیی ریاحی ادیب و فقه مشهور [[اندلس]] فراگرفت. از شاگردان او می‌توان پزشک و داروشناس مشهور ابوعثمان سعید بن محمد بن بَغشوش را نام برد. از آثار معروف ابن جلجل می‌توان به این موارد اشاره کرد: ''تفسیر اسماء الادویة المفردة'' (شرح بر کتاب'' الحشائش'' دیسقوریدس)، ''مقالة فی ذکر الادویة الّتی لم یذکرها'' ''دیسقوریدس فی کتابه''، ''رسالة التبیین فیما غلط فیه بعض المتطببین''، ''مقالة فی ادویة التریاق''،'' و طبقات الاطباء و الحکماء''. این کتاب اثر ارزشمندی است که در آن به شرح حال ۵۷ تن از پزشکان و فیلسوفان رومی، یونانی، اسکندرانی و اسلامی پرداخته است. ابن جلجل این کتاب را به درخواست یکی از فرزندان خلفای اموی که از بزرگان اندلس بوده است نگاشته که در سال ۳۷۷ به پایان رسیده است.</p>