پرش به محتوا

مور، بابی (۱۹۴۱ـ۱۹۹۳): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
 
{{جعبه زندگینامه
مور، بابی (۱۹۴۱ـ۱۹۹۳م)(Moore, Bobby)<br/> {{جعبه زندگینامه
|عنوان =بابی مور
|عنوان =بابی مور
|نام =Bobby Moore  
|نام =Bobby Moore  
خط ۲۷: خط ۲۶:
|پست تخصصی =مدافع
|پست تخصصی =مدافع
|باشگاه =وستهام و فولهام
|باشگاه =وستهام و فولهام
}}فوتبالیست انگلیسی. در جام جهانی ۱۹۶۶م که تیم ملی [[انگلستان]] با پیروزی در مقابل آلمان غربی قهرمان جهان شد، نقشی مؤثر در قهرمانی تیم ملی کشورش داشت. مدافعی فوق‌العاده بود و ۱۰۸ بازی برای تیم ملی انگلستان انجام داد (۱۹۶۲ـ۱۹۷۰م). این تعداد بازی تا ۱۹۷۸م رکوردی جهانی محسوب می‌شد. در این مدت ۹۰ بار کاپیتان تیم ملی کشورش بود و دو گل نیز برای این تیم به‌ثمر رساند. در دورۀ فوتبال حرفه‌ای خود در تیم‌های وستهام<ref>West Ham</ref> و فولهام<ref>Fulham</ref> (۱۹۷۴ـ۱۹۷۷م) عضو بود و طی ۱۹ سال در ۶۶۸ مسابقه بازی کرد و ۲۵ گل به‌ثمر رساند. او در محلۀ بارکینگ<ref>Barking</ref> در شرق [[لندن (انگلستان)|لندن]] زاده شد. به استعداد بازیگری او ملکم اَلیسون<ref>Malcolm, Allison</ref>، بازیکن وستهام یونایتد، پی‌برد که بعدها خود مربی‌ای برجسته شد. در مسابقات باشگاهی ۱۹۶۴م با تیم وستهام قهرمان جام حذفی<ref>FA Cup</ref> و سال بعد قهرمان مسابقات جام در جام باشگاه‌های اروپا<ref>European Cup Winner’s Cup</ref> شد. در ۱۹۶۳ـ۱۹۶۴م فوتبالیست سال انگلستان شد. در زمین بازیکنی آرام بود. و پس از زدن گل چندان شادی نمی‌کرد. در ۱۹۶۷م برندۀ نشان امپراتوری بریتانیا<ref>OBE</ref> (اُ بی ای) شد. در ۱۹۷۷م از ورزش قهرمانی کناره گرفت و بعد از یک دورۀ کوتاه مربیگری و مدیریت تیم‌های آکسفورد سیتی<ref>Oxford City</ref> و ساوت‌اِندیونایتد<ref>Southend United</ref> به کار در شرکت بازاریابی لوازم ورزشی خود و نیز کار در رسانه‌ها پرداخت. از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰م دبیر ورزشی ساندِی اسپورت<ref>Sunday Sport</ref> و از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳م مفسر ثابت ایستگاه رادیویی پایتخت بود. در ۱۹۹۱م خبر مبارزۀ خود با سرطان را به اطلاع مردم رساند و تا وقتی که زنده بود به کارش ادامه داد.
}}
[[پرونده:38468000-4.jpg|بندانگشتی|بابی مور]]
 
مور، بابی (۱۹۴۱ـ۱۹۹۳م)(Moore, Bobby)<br/>
 
فوتبالیست انگلیسی. در جام جهانی ۱۹۶۶م که تیم ملی [[انگلستان]] با پیروزی در مقابل آلمان غربی قهرمان جهان شد، نقشی مؤثر در قهرمانی تیم ملی کشورش داشت. مدافعی فوق‌العاده بود و ۱۰۸ بازی برای تیم ملی انگلستان انجام داد (۱۹۶۲ـ۱۹۷۰م). این تعداد بازی تا ۱۹۷۸م رکوردی جهانی محسوب می‌شد. در این مدت ۹۰ بار کاپیتان تیم ملی کشورش بود و دو گل نیز برای این تیم به‌ثمر رساند. در دورۀ فوتبال حرفه‌ای خود در تیم‌های وستهام<ref>West Ham</ref> و فولهام<ref>Fulham</ref> (۱۹۷۴ـ۱۹۷۷م) عضو بود و طی ۱۹ سال در ۶۶۸ مسابقه بازی کرد و ۲۵ گل به‌ثمر رساند. او در محلۀ بارکینگ<ref>Barking</ref> در شرق [[لندن (انگلستان)|لندن]] زاده شد. به استعداد بازیگری او ملکم اَلیسون<ref>Malcolm, Allison</ref>، بازیکن وستهام یونایتد، پی‌برد که بعدها خود مربی‌ای برجسته شد. در مسابقات باشگاهی ۱۹۶۴م با تیم وستهام قهرمان جام حذفی<ref>FA Cup</ref> و سال بعد قهرمان مسابقات جام در جام باشگاه‌های اروپا<ref>European Cup Winner’s Cup</ref> شد. در ۱۹۶۳ـ۱۹۶۴م فوتبالیست سال انگلستان شد. در زمین بازیکنی آرام بود. و پس از زدن گل چندان شادی نمی‌کرد. در ۱۹۶۷م برندۀ نشان امپراتوری بریتانیا<ref>OBE</ref> (اُ بی ای) شد. در ۱۹۷۷م از ورزش قهرمانی کناره گرفت و بعد از یک دورۀ کوتاه مربیگری و مدیریت تیم‌های آکسفورد سیتی<ref>Oxford City</ref> و ساوت‌اِندیونایتد<ref>Southend United</ref> به کار در شرکت بازاریابی لوازم ورزشی خود و نیز کار در رسانه‌ها پرداخت. از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰م دبیر ورزشی ساندِی اسپورت<ref>Sunday Sport</ref> و از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳م مفسر ثابت ایستگاه رادیویی پایتخت بود. در ۱۹۹۱م خبر مبارزۀ خود با سرطان را به اطلاع مردم رساند و تا وقتی که زنده بود به کارش ادامه داد.


&nbsp;
&nbsp;
سرویراستار
۵۵٬۷۵۸

ویرایش