باباچاهی، علی: تفاوت میان نسخه‌ها

|باشگاه =

}}

<p>شاعر و منتقد ایرانی. در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز درس خواند و ابتدا به‌ تدریس در زادگاهش و سپس، در دو دهۀ ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ش به ویراستاری در تهران مشغول شد. در مجموع هجده سال به تدریس پرداخت و در 1362ش به ناچار بازنشسته شد. وی که در سال‌های قبل از انقلاب، از نوجوانی شعرهایش در نشریات محلی و بعدتر در مجلاتی چون ''خوشه، روشنفکر، رودکی و کتاب هفته'' منتشر شده بود طی دهه‌های 1360 و 1370ش صفحات شعر مجلات مهمی چون ''نافه'' و ''آدینه'' را در اختیار داشت. </p>

<p>نخستین مجموعه شعرش (در بی‌تکیه‌گاهی) در سال 1346ش منتشر شد و طی سال‌های بعد ابتدا تحت تاثیر [[فرخ زاد، فروغ (تهران ۱۳۱۳ ـ همان جا ۱۳۴۵ش)|فروغ فرخزاد]] و بعدتر شاعرانی چون [[م. آزاد]] و [[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)|احمد شاملو]] شعر می‌سرود. از اواخر دهۀ 1360ش با گذر از شعر نیمایی، با روی آوردن مطلق به شعر بی‌وزن، به زبان و سبک شعری خودش دست یافت. </p>