پرش به محتوا

قلعه سن سارود: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «قلعه سن سارود (یا «سان‌سارود») در شمال استان آذربایجان شرقی، در نزدیکی روستای سیاه‌رود، در فاصلۀ تقریبی۵۰کیلومتری شمال شهر مرند و حدود ۱۳۰کیلومتری شهر تبریز، در مجاورت نوار مرزی رودخانه ارس واقع ش...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
قلعه سن سارود
قلعه سن سارود


(یا «سان‌سارود») در شمال استان [[آذربایجان شرقی]]، در نزدیکی روستای سیاه‌رود، در فاصلۀ تقریبی۵۰کیلومتری شمال [[مرند، شهر|شهر مرند]] و حدود ۱۳۰کیلومتری [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]، در مجاورت نوار مرزی [[ارس، رودخانه|رودخانه ارس]] واقع شده. این قلعه در قرن 14 و 13 میلادی بنا شده است اما وجود تخته سنگ‌های بزرگی در قسمت شرقی قدمت آن را به دوران قبل از میلاد می‌رساند. قسمتی از حصار دفاعی قلعه ما بین دو استوانه‌ای بیرون زده است، در داخل قلعه پی‌هایی از چند اتاق کوچک به چشم می‌خورد. دیوارهای قلعه از سنگ لاشه و ملاط گل وآهک ساخته شده است. معماری این دژ تاریخی با بهره‌گیری از ویژگی‌های طبیعی صخره‌ها طراحی شده تا ضریب نفوذناپذیری آن به حداکثر برسد. وسعت تقریبی محدوده اصلی قلعه و ابنیه پیرامونی آن حدود ۵ هکتار برآورد می‌شود که شامل بخش‌های حکومتی، دیدبانی و فضاهای محصور برای استقرار سربازان بوده است. در بخش جنوبی و شرقی قلعه، بقایای یک قبرستان قدیمی با سنگ‌نبشته‌های تاریخی دیده می‌شود که گویای حیات اجتماعی و اهمیت راهبردی این منطقه در ادوار مختلف تاریخی است. امروزه قلعه سن‌سارود نه تنها به عنوان یک اثر باستانی ثبت شده در فهرست آثار ملی ایران، بلکه به عنوان نمادی از هنر مهندسی نظامی ایرانیان در انطباق بنا با طبیعت کوهستان شناخته می‌شود.  
(یا: سان‌سارود) بقایای دژی تاریخی مربوط به سده‌های میانی اسلامی در استان [[آذربایجان شرقی]]، شهرستان مرند، در نزدیکی روستای هرزند جدید. در فاصلۀ تقریبی ۵۰کیلومتری شمال [[مرند، شهر|شهر مرند]] و حدود ۱۳۰کیلومتری [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]، در مجاورت نوار مرزی [[ارس، رودخانه|رودخانه ارس]] واقع شده است. این قلعه در قرون 13 و 14م بنا شده است؛ اما وجود تخته‌سنگ‌های بزرگی در قسمت شرقی، قدمت آن را به دوران قبل از میلاد می‌رساند. قسمتی از حصار دفاعی قلعه مابین دو استوانه‌ای بیرون زده است، در داخل قلعه پی‌هایی از چند اتاق کوچک به چشم می‌خورد. دیوارهای قلعه از سنگ لاشه و ملاط گل وآهک ساخته شده است. معماری این دژ تاریخی با بهره‌گیری از ویژگی‌های طبیعی صخره‌ها طراحی شده تا ضریب نفوذناپذیری آن به حداکثر برسد. وسعت تقریبی محدودۀ اصلی قلعه و ابنیۀ پیرامونی آن حدود ۵هکتار برآورد می‌شود که شامل بخش‌های حکومتی، دیدبانی و فضاهای محصور برای استقرار سربازان بوده است. در بخش جنوبی و شرقی قلعه، بقایای یک قبرستان قدیمی با سنگ‌نبشته‌های تاریخی دیده می‌شود که گویای حیات اجتماعی و اهمیت راهبردی این منطقه در ادوار مختلف تاریخی است. به عنوان یک اثر تاریخی در سال 1381ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.  
----
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:آذربایجان شرقی]]
[[رده:آذربایجان شرقی]]
سرویراستار، ویراستار
۷۷٬۲۵۷

ویرایش