اتیوپی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''مردم و تاریخ'''. جمعیت اتیوپی حدود ۸۲,۱۰۱,۹۹۸ نفر است (۲۰۱۱) و تراکم نسبی آن به ۷۲.۴ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. روند افزایش جمعیت این کشور ۲.۴ درصد است و اقوام اورومو<ref>Oromo</ref> و امهره اکثریت قومی آن کشور را تشکیل می‌دهند. حدود ۵۰ درصد از مردم آن مسلمان‌اند و ۸۵ درصدشان در روستاها به‌سر می‌برند. زبان رسمی اتیوپی امهری است و میانگین امید به زندگی در این کشور ۵۳ سال است و حدود ۳۷.۵ درصد از بزرگسالان آن باسوادند. بنابر افسانه‌ها، تبار امپراتوری حبشۀ باستان به سلیمان نبی و ملکۀ سبا می‌رسد. نام حبشه که نام قدیم کشور اتیوپی است از حبشت نام قومی از اعراب که در ۲هزار سال پیش از میلاد از یمن به افریقا مهاجرت کرده بودند، اقتباس شده است. یونانیان باستان از واژۀ اتیوپی به مفهوم سیه‌چهره استفاده می‌کردند و آن را برای افریقایی‌های سیاه‌پوست به‌کار می‌بردند. تاریخ مدون و مکتوب کشور اتیوپی به قرن ۲م بازمی‌گردد، یعنی زمانی‌که امپراتوری اکسوم در شمال اتیوپی امروزی تشکیل شد. با ظهور آیین اسلام، اتیوپی که قبلاً آیین مسیحیت را پذیرفته بود، به انزوا کشیده شد و ناگزیر از افتتاح باب دولتی و برقراری رابطه با کشورهای اروپایی گردید. اولین تماس مکتوب اروپاییان با اتیوپی مربوط به ۱۴۹۰م و آن زمانی است که یک دریانورد پرتغالی از این کشور دیدن کرده است. نخستین سفیر اروپایی که از کشور [[پرتغال]] بود، در ۱۵۲۰ به دربار امپراتوری حبشه وارد شد تا برای مقابله با توسعه‌طلبی مسلمانان چاره‌اندیشی کنند. ولی تلاش پرتغالی‌ها برای اشاعۀ آیین کاتولیک رومی به نتیجه نرسید و کلیسای قبطی موقعیت خود را در اتیوپی همچنان حفظ کرد. اختلافات و جنگ‌های داخلی بین اقوام مختلف در حبشه تا قرن ۱۹ ادامه داشت، و به این کشور آسیب بسیار زد. با به سلطنت رسیدن تئودور دوم در ۱۸۵۵ وحدت کشور دوباره تأمین شد و [[منلیک دوم]]<ref>Menelik II</ref> در ۱۸۸۹ ایتالیایی‌ها را، که در قرن ۱۹ به اتیوپی تجاوز کرده بودند، شکست داد و آنان موقتاً از اتیوپی دست کشیدند. در ۱۹۱۷ با به سلطنت رسیدن [[هایله سلاسی، راس تافاری (۱۸۹۲ـ۱۹۷۵)|هایِله سِلاسی]]<ref>Haile Selassie</ref>، اختلاف اتیوپی و [[ایتالیا]] شدت گرفت و به جنگ ۱۹۳۵ منجر شد و اتیوپی در ۱۹۳۶ به تصرف ایتالیا درآمد. استیلای ایتالیا بر اتیوپی تا ۱۹۴۱ به درازا کشید و پس از شکست ارتش ایتالیا از ارتش بریتانیا، در [[جنگ جهانی دوم]]، ایتالیایی‌ها به ناچار اتیوپی را تخلیه کردند و هایله سلاسی مجدداً به اتیوپی بازگشت و زمام امور را در دست گرفت و [[اریتره]] را به اتیوپی ضمیمه کرد. با کشته‌شدن هایله سلاسی به‌دست کمونیست‌ها (۱۹۷۵)، اتیوپی دچار آشوب و هرج و مرج شد و ژنرال [[منگیستو، هایله ماریام (۱۹۳۷)|هایله ماریام]]<ref>Haile Mariam</ref>، رهبر کمونیست‌ها، زمام امور کشور را در دست گرفت و با شورشیان و استقلال‌طلبان [[اریتره]] به نبرد پرداخت. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۰، شورشیان اریتره بر شدت فعالیت‌های خود افزودند و سرانجام در ۱۹۹۳ اریتره را از اتیوپی جدا کردند و قانون اساسیِ ۱۹۹۵، نظام جمهوری دموکراتیک فدرال بر اتیوپی حاکم گردید.