اسکافی، محمد بن عبدالله ( ـ۲۴۰ق): تفاوت میان نسخه‌ها

}}

متکلم معتزلی. شاگرد جعفر بن حرب همدانی و استاد [[ابن ابی دواد، احمد (۱۶۰ـ۲۴۰ق)|ابن ابی‌دُؤاد]] بود. نزد [[معتصم عباسی (۱۸۰/۱۷۹ـ سامرا ۲۲۷ق)|معتصم]]، خلیفۀ عباسی، احترام و ارج بسیار داشت. برخی وی را به سبب تمایلات شیعی، به شیعه منتسب کرده‌اند. آثار وی در علم کلام فراوان است. از آثارش: ''المَقامات فی تفضیلِ علی (ع)''؛'' اثباتُ خَلْقَ‌القرآن''؛'' الرَّدُ عَلی مَن اَنْکَرَ خَلْقُ‌القُرآن''؛ ''اِبطالُ قولِ مَنْ قالَ بِتَعْذیبِ‌الاَطْفال''؛ ''کتابٌ یَفْضَلُ فیه علیاً علی ابی‌بکر''.<br><!--11304400-->