Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۸٬۵۸۱
ویرایش
عودلاجان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
عودْلاجان <br> | عودْلاجان <br> | ||
<p>محلهای در شمال شرقی تهران قدیم. تا دورۀ [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)|فتحعلیشاه قاجار]] بیشترین قسمتهای آن باغ بود و از شمال و شرق به حصار قدیمی شهر، غرب باروی ارک سلطنتی، جنوب [[چال میدان، محله|چالمیدان]] و از جنوب غربی به محلۀ بازار محدود میشد. با خانهسازی اعیان و اشراف به یکی از چهار محلۀ تهران قدیم تبدیل شد. پرجمعیتترین محلۀ تهران و از مهمترین بناهای آن خانۀ وزیرمختار روسیه معروف به باغ ایلچی بود. [[گریبایدوف، الکساندر (۱۷۹۵ـ ۱۸۲۹)|گریبایدوف]]، وزیرمختار روسیه، در ۱۲۴۴ق در باغ ایلچی بهقتل رسید. از ساکنان مشهور آن [[میرزا آقاخان نوری]]، محمودخان ملکالشعرا، [[شعاع السلطنه|شعاعالسلطنه]]، و [[سید عبدالله بهبهانی (نجف ۱۲۶۰ـ تهران ۱۳۲۸ق)|سیدعبدالله بهبهانی]] بودند. </p> | <p>محلهای در شمال شرقی تهران قدیم. تا دورۀ [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)|فتحعلیشاه قاجار]] بیشترین قسمتهای آن باغ بود و از شمال و شرق به حصار قدیمی شهر، غرب باروی ارک سلطنتی، جنوب [[چال میدان، محله|چالمیدان]] و از جنوب غربی به محلۀ بازار محدود میشد. با خانهسازی اعیان و اشراف به یکی از چهار محلۀ تهران قدیم تبدیل شد. پرجمعیتترین محلۀ تهران و از مهمترین بناهای آن خانۀ وزیرمختار روسیه معروف به باغ ایلچی بود. [[گریبایدوف، الکساندر (۱۷۹۵ـ ۱۸۲۹)|گریبایدوف]]، وزیرمختار روسیه، در ۱۲۴۴ق در باغ ایلچی بهقتل رسید. از ساکنان مشهور آن [[میرزا آقاخان نوری]]، محمودخان ملکالشعرا، [[شعاع السلطنه|شعاعالسلطنه]]، و [[سید عبدالله بهبهانی (نجف ۱۲۶۰ـ تهران ۱۳۲۸ق)|سیدعبدالله بهبهانی]] بودند. </p> | ||
<p>محلۀ یهودیها که به گتوهای اروپایی شباهت داشت، محلۀ ارامنه و محلۀ زردشتیها در عودلاجان بودند. گروههای رقص و آواز و سیاهبازی که در جشنها و مهمانیها برنامه اجرا میکردند، از محلۀ کلیمیها اجیر میشدند. محلۀ کلیمیها از شش راه با محلۀ مسلمانان ارتباط داشت. عودلاجان به پنج پاتوق و چند گذر تقسیم میشد و هشت قراولخانه امنیت را در آن برقرار میکردند. با نُه کاروانسرا و چند بازارچه از رونق اقتصادی برخوردار بود. ۳۳ آبانبار، ۳۰ حمام، دو گورستان و دو کنیسه داشت. باغ مشهور پستهبیک، کوچه یا محلۀ حیاطِ شاهی، که مدرسۀ سپهسالار قدیم با منارههای معروف خود در آنجا قرار دارد، کوچۀ زورخانه، کوچۀ صدراعظم، گذر شترگلو، [[پامنار، خیابان|پامنار]]، کوچه آبشار، یخچال، کوچۀ میرزا محمود وزیر و کوچۀ نقارهخانه جزء عودلاجان بودند. شماری از این کوچهها هنوز با همان نامها باقیاند. [[میرزا ملکم خان|میرزا ملکمخان ناظمالدوله]] انجمن [[فراموشخانه و فراماسونری در ایران|فراماسونری]] یا فراموشخانه را در فاصلۀ سالهای ۱۲۷۳ و ۱۲۷۸ق در خانۀ جلالالدین میرزا پسر فتحعلیشاه در نزدیکی مسجد حوض عودلاجان تشکیل داد. پس از گسترش شهر تهران در ۱۲۸۴ق، در دورۀ [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدینشاه]]، محلۀ عودلاجان از طریق [[دروازه دولاب، محله|دروازۀ دولاب]] (سه راه شکوفۀ کنونی)، در خیابان شهباز (هفده شهریور کنونی)، با شرق شهر ارتباط یافت و با پیوستن بخشی از آن ازجمله سرپُلک (سرپولک) به محلههای چالمیدان و [[دولت، محله|دولت]]، از وسعت آن کاسته شد. در شمال آن خیابان [[چراغ گاز، خیابان|چراغگاز]] (امیرکبیر کنونی)، در شرق آن [[خیابان ری]] و در غرب آن [[خیابان ناصرخسرو|خیابان ناصریه]] (ناصرخسرو کنونی) احداث شد. ازجمله مدرسههای آن درب مدرسه، [[مدرسه مروی|مدرسۀ مروی]]، مدرسۀ پامنار و مدرسۀ دخترانۀ عفاف بود. آب رود کرج در دورۀ [[محمدشاه قاجار]] در دو نقطۀ دروازۀ شمیران (پامنار) و سرچشمۀ عودلاجان به شهر تقسیم میشد. واژۀ عودلاجان معرّب و تغییر شکلیافتۀ واژۀ «اودراجان» به معنی محل تقسیم آب است.</p> | <p>محلۀ یهودیها که به گتوهای اروپایی شباهت داشت، محلۀ ارامنه و محلۀ زردشتیها در عودلاجان بودند. گروههای رقص و آواز و سیاهبازی که در جشنها و مهمانیها برنامه اجرا میکردند، از محلۀ کلیمیها اجیر میشدند. محلۀ کلیمیها از شش راه با محلۀ مسلمانان ارتباط داشت. عودلاجان به پنج پاتوق و چند گذر تقسیم میشد و هشت قراولخانه امنیت را در آن برقرار میکردند. با نُه کاروانسرا و چند بازارچه از رونق اقتصادی برخوردار بود. ۳۳ آبانبار، ۳۰ حمام، دو گورستان و دو کنیسه داشت. باغ مشهور پستهبیک، کوچه یا محلۀ حیاطِ شاهی، که مدرسۀ سپهسالار قدیم با منارههای معروف خود در آنجا قرار دارد، کوچۀ زورخانه، کوچۀ صدراعظم، گذر شترگلو، [[پامنار، خیابان|پامنار]]، کوچه آبشار، یخچال، کوچۀ میرزا محمود وزیر و کوچۀ نقارهخانه جزء عودلاجان بودند. شماری از این کوچهها هنوز با همان نامها باقیاند. [[میرزا ملکم خان|میرزا ملکمخان ناظمالدوله]] انجمن [[فراموشخانه و فراماسونری در ایران|فراماسونری]] یا فراموشخانه را در فاصلۀ سالهای ۱۲۷۳ و ۱۲۷۸ق در خانۀ جلالالدین میرزا پسر فتحعلیشاه در نزدیکی مسجد حوض عودلاجان تشکیل داد. پس از گسترش شهر تهران در ۱۲۸۴ق، در دورۀ [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدینشاه]]، محلۀ عودلاجان از طریق [[دروازه دولاب، محله|دروازۀ دولاب]] (سه راه شکوفۀ کنونی)، در خیابان شهباز (هفده شهریور کنونی)، با شرق شهر ارتباط یافت و با پیوستن بخشی از آن ازجمله سرپُلک (سرپولک) به محلههای چالمیدان و [[دولت، محله|دولت]]، از وسعت آن کاسته شد. در شمال آن خیابان [[چراغ گاز، خیابان|چراغگاز]] (امیرکبیر کنونی)، در شرق آن [[خیابان ری]] و در غرب آن [[خیابان ناصرخسرو|خیابان ناصریه]] (ناصرخسرو کنونی) احداث شد. ازجمله مدرسههای آن درب مدرسه، [[مدرسه مروی|مدرسۀ مروی]]، مدرسۀ پامنار و مدرسۀ دخترانۀ عفاف بود. آب رود کرج در دورۀ [[محمدشاه قاجار (تبریز ۱۲۲۲ـ تهران ۱۲۶۴ق)|محمدشاه قاجار]] در دو نقطۀ دروازۀ شمیران (پامنار) و سرچشمۀ عودلاجان به شهر تقسیم میشد. واژۀ عودلاجان معرّب و تغییر شکلیافتۀ واژۀ «اودراجان» به معنی محل تقسیم آب است.</p> | ||
<br><!--31127500--> | <br><!--31127500--> | ||
[[رده:جغرافیای ایران]] | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده:تهران]] | [[رده:تهران]] | ||