سجادی، ضیاء الدین (مشهد ۱۲۹۸ـ تهران ۱۳۷۵ش): تفاوت میان نسخه‌ها

}}مصحّح و ادب‌پژوه ایرانی. دورۀ دانشسرای مقدماتی را در زادگاه خود گذراند و در همان‌جا به تدریس در مدارس پرداخت. چندی بعد، راهی تهران شد و در ۱۳۲۴ش، پس از کسب رتبۀ اول در رشتۀ ادبیات فارسی از دانشسرای ‌عالی، دانشنامۀ دکتری این رشته را از دانشگاه تهران دریافت کرد و در ۱۳۳۵ش، به خدمت آن دانشگاه درآمد. در دورۀ خدمتش در مراکز آموزش عالی تدریس کرد. از ۱۳۳۸ش، به عضویت شورای نویسندگان برنامه‌های انتشارات رادیو انتخاب شد و تهیه و اجرای برنامه‌های ادبی و مذهبی در رادیو ایران را برعهده داشت. به‌پاس خدمات علمی و فرهنگی‌اش، به دریافت نشان درجۀ اول فرهنگ نایل آمد. از او بیش از ۱۷۰ مقاله، در زمینه‌های ادبی، فرهنگی، علمی و مذهبی در نشریات به چاپ رسیده است. یک‌‌دوره کتاب فارسی و دستور و تاریخ ادبیات فارسی برای دبیرستان‌ها (با همکاری دیگران)، تألیف کرده است. از تصحیحات او: ''دیوان خاقانی شروانی'' (۱۳۳۸ش)؛ ''مجموعۀ نامه‌های خاقانی شروانی'' (۱۳۴۶ش). از تألیفات او: ''فرهنگ لغات و تعبیرات با شرح اعلام و مشکلات دیوان خاقانی شروانی'' (۲ جلد، ۱۳۷۴ش)؛ ''کوی سرخاب تبریز و مقبرةالشعرا'' (۱۳۶۵ش).