هوفمانستال، هوگو فون (۱۸۷۴ـ۱۹۲۹): تفاوت میان نسخه‌ها

شاعر و نمایش‌نامه‌نویس اتریشی. چند مجموعۀ موفق شعر با نام مستعار لوریس<ref>Loris </ref> منتشر کرد و سپس نمایش‌نامه‌هایی در قالب شعر سپید نوشت که پیش‌درآمد نئوـ ‌رمانتیسم در نمایش آلمانی بود. برخی از نوشته‌هایش، که بر پایۀ آثار مؤلفان قدیم است، عبارت‌اند از ''الکترا<ref>''Elektra'' </ref>'' (۱۹۰۳) (از سوفوکلس<ref>Sophocles </ref>) و ''یدرمان<ref>''Jedermann'' </ref>'' (۱۹۱۲) (از نمایش اخلاقی ''بنی‌آدم<ref>''Everyman'' </ref>''). ''بازگشت کریستینا به خانه<ref>''Christinas Heimreise''</ref>'' (۱۹۱۱)، ''بُرج<ref>''Der Turm'' </ref>'' (۱۹۲۵)، و کمدی ''دشواری<ref>''Der Schwierige''</ref>'' (۱۹۲۱) از نخستین آثار اویند. هوفمانستال برای تعدادی از اپراهای [[اشتراوس، ریشارد (۱۸۶۴ـ۱۹۴۹)|ریشارد اشتراوس]]<ref>Richard Strauss</ref>&nbsp;لیبرتوهایی نوشت، ازجمله ''الکترا'' (۱۹۰۹)،‌ ''شهسوار گل سرخ<ref>''Rosenkavalier'' </ref>'' (۱۹۱۱)، ''آریادنه در ناکسوس<ref>''Ariadne auf Náxos''</ref>'' (۱۹۱۲)، و ''زن بی‌سایه<ref>''Die Frau ohne Schatten''</ref>'' (۱۹۱۹) و در برپایی جشنوارۀ سالزبورگ<ref>Salzburg Festival</ref> با [[راینهارت، ماکس (۱۸۷۳ـ۱۹۴۳)|ماکس راینهارت]]<ref>Max Reinhardt</ref> همکاری کرد. هوفمانستال در [[وین]] زاده شد ودر دانشگاه این شهر تحصیل کرد. در جوانی تحت تأثیر [[ریلکه، راینر ماریا (۱۸۷۵ـ۱۹۲۶)|راینر ماریا ریلکه]]<ref>Rainer Maria Rilke</ref> و [[گئورگه، اشتفان|اشتفان گئورگه]]<ref>Stefan George</ref> شروع به نوشتن غزل‌های پُراحساس به‌شیوۀ سمبولیست‌های فرانسوی کرد،‌ امّا طولی نکشید که الهامات تغزلی‌اش رو به ضعف نهاد و از انجمن گئورگه جدا شد. ''دیروز<ref>''Gestern'' </ref>'' (۱۸۹۱) و ''مرگ تیتسیَن<ref>''Der Tod des Tizian''</ref>'' (۱۸۹۲) از دیگر آثار شعری‌اش به‌شمار می‌روند.