سرخ گریوه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Sorkh Geriveh|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=بهشهر|بخش=زیراب |موقعیت=فاصله 47کیلومتری جنوب شرقی شهر بهشهر|جمعیت=347نفر(1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=2,000متر|تولیدات و صنایع مهم= گندم، جو، عدس، تخمۀ آفتابگردان، سیب زمینی، حبوبات، صیفیجات، داروهای گیاهی (همچون آویشن، کاسنی و گل گاوزبان) و لبنیات |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=شهدا}} | {{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Sorkh Geriveh|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=بهشهر|بخش=زیراب |موقعیت=فاصله 47کیلومتری جنوب شرقی شهر بهشهر|جمعیت=347نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=2,000متر|تولیدات و صنایع مهم= گندم، جو، عدس، تخمۀ آفتابگردان، سیب زمینی، حبوبات، صیفیجات، داروهای گیاهی (همچون آویشن، کاسنی و گل گاوزبان) و لبنیات |برخی بناهای مهم=خانه قاجاری طهماسبی سرخگریوه در 138۵ش و خانه قاجاری شهریاری 2|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=شهدا}} | ||
سرخگریوه (Sorkh Geriveh) | سرخگریوه (Sorkh Geriveh) | ||
روستایی در دهستان شهدا، بخش یانهسر شهرستان | روستایی در دهستان شهدا، بخش یانهسر [[بهشهر، شهرستان|شهرستان بهشهر]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 47کیلومتری جنوب شرقی [[بهشهر، شهر|شهر بهشهر]]، 88کیلومتری شرق [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 27کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]] (خلیج گرگان)، 255کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 2,000متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی کوهستانی در ارتفاعات شمالی البرز شرقی و بر سر راه جادۀ گلوگاه به دامغان است. اراضی آن در شمال جنگلیست؛ در شرق تا [[کردکوی، شهرستان|شهرستان کردکوی]] ([[گلستان، استان|استان گلستان]]) و در جنوب تا [[دامغان، شهرستان|شهرستان دامغان]] ([[سمنان، استان|استان سمنان]]) امتداد دارد. به این ترتیب، زمینهای سرخگریوه محدودهای بیش از 8000هکتار را شامل میشود. در لغتنامه گریوه کوه پست و پشتۀ بلند و کوه کوچک معنا شده و در وجه تسمیۀ این آبادی این اسم به تپهماهورها و کوههای کوچک سرخرنگ اطراف روستا اشاره دارد. آبادیهای اطراف سرخگریوه عبارتند از: [[یانه سر|یانهسر]] و عبدالهی در شمال، و کلیا در غرب. روستایی گردشگرپذیر با قدمت چندصدساله است. خانۀ قاجاری طهماسبی سرخگریوه در 138۵ش و خانۀ قاجاری شهریاری 2 در 1381ش به ثبت ملی رسیده است. اقامتگاههای اجارهای، حمام عمومی، مسجد و خواروبارفروشی دارد. | ||
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت سرخگریوه 347نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی و | در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت سرخگریوه 347نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و [[دامداری]]، و محصولات آنها [[گندم]]، [[جو]]، [[عدس]]، تخمۀ آفتابگردان، [[سیب زمینی]]، [[حبوبات]]، صیفیجات، داروهای گیاهی (همچون [[آویشن]]، [[کاسنی]] و [[گل گاوزبان]]) و لبنیات است. مردم سرخگریوه به زبان [[طبری]] (گویش بهشهری) سخن میگویند. | ||
---- | ---- | ||
[[رده:جغرافیای ایران]] | [[رده:جغرافیای ایران]] | ||
[[رده:مازندران]] | [[رده:مازندران]] | ||