شیاده بالا: تفاوت میان نسخه‌ها

(یا: شیاده بالامحله) روستایی در دهستان خوش‌رود، بخش بندپی غربی شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 26کیلومتری جنوب غربی شهر بابل، 53کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 40کیلومتری جنوب دریای خزر، 120کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 120متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی کوهپایه‌ای در بخش‌های شمالی جنگل‌های بندپی و ارتفاعات شمالی البرز مرکزی است. از طریق دو مسیر جنگلی در 2کیلومتری شرق و همچنین در شمال به جادۀ خوشرودپی متصل است. به همراه روستای پایین‌دستش، شیاده سادات‌محله (در 500متری جنوب غرب)، که با احداث سد مخزنی و خاکی شیاده منطقه‌ای توریستی پیرامونشان تشکیل شده، مجموعاً به منزلۀ دو محلۀ روستای شیاده نیز شناخته می‌شوند. سد شیاده بر روی دو رود چلیم و بزرود احداث شده و علاوه بر این دو رود، یکی از ریزابه‌های خوش‌رود نیز از شیاده می‌گذرد. جز دریاچۀ پشت سد، جنگل و کوهستان نیز به تبدیل شدن این دو آبادی به روستاهای هدف گردشگری کمک کرده است. روستاهای دیواملکشاه و دیواعمران در 3کیلومتری جنوب شرق و روستای کامیکلا در 3کیلومتری شمال شرق معتبرترین روستاهای اطراف شیاده هستند. شیاده منطقۀ گردشگری (با امکانات قایقرانی، ماهیگیری، تفرجگاه و مجموعۀ اقامتی)، کافه، کبابی و غذافروشی، خواروبارفروشی، نانوایی، مسجد، تکیه و سه سقانفار، و زیارتگاهی به نام آقاسیدیوسف عابد دارد. سقانفار شیاده که در دورۀ قاجار ساخته شده، در 1379ش به ثبت ملی رسیده است. شیاده بالا در قیاس با شیاده سادات‌محله روستای کوچک‌تر و کم‌جمعیت‌تری است.

در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شیاده بالا 174نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری، دامداری و کسب‌وکارهای مرتبط با گردشگری، و محصولات آنها برنج، آلوچه، ازگیل وحشی، عسل و انواع رب و شیره و دوشاب میوه‌های جنگلی است. مردم شیاده بالا به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.