ابن تلمیذ، ابوالحسن هبةالله (ح ۴۶۵ـ ح ۵۴۹ق): تفاوت میان نسخهها
ابن تلمیذ، ابوالحسن هبةالله (ح ۴۶۵ـ ح ۵۴۹ق) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۵ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۲۳
، ۱۱ ساعت پیشبدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
}}ابن تِلمیذ، ابوالحسن هبةالله (ح ۴۶۵ـ ح ۵۴۹ق) | }}ابن تِلمیذ، ابوالحسن هبةالله (ح ۴۶۵ـ ح ۵۴۹ق) | ||
(ملقب به موفقالملک، امینالدوله و سلطانالحکما) طبیب، داروشناس، ادیب و منطقی مسیحی. پزشکی را در [[بغداد]] نزد هبهالله بن سعید فراگرفت و سپس به ایران آمد و هم [[فارسی، زبان|زبان فارسی]] را فراگرفت و هم پزشکیاش را تکمیل کرد. سپس به بغداد بازگشت و پزشک دربار خلیفه متقی شد. در این مدت، حقوق خود را در راه علم انفاق میکرد و هرگز با پزشکان دیگر که با او دشمنی میکردند برخوردی نکرد. او را [[جالینوس]] زمان و نیز [[بقراط]] عصر خویش دانستهاند. علاوهبر پزشکی، در علومی چون [[طبیعیات]]، [[منطق]]، [[موسیقی]] و [[شعر]] نیز دست داشته است. نثر و خطی زیبا داشت و ازجمله مشهورترین شاگردان او [[ماردینی، محمد بن عبدالسلام (۵۱۲ـ۵۹۴ق)|محمد ماردینی]]، ابن ابی الخیر مسیحی و موفقالدین مطران بودند. شاگردان او مدارس پزشکی پر رونقی را در [[مصر]] و [[شام]] تأسیس کردند. ابن تلمیذ اگرچه کشیش و رئیس مجتمع مسیحی بغداد بود، اما بر احادیث نبوی در زمینۀ طب اشراف داشت و حتی شرحی بر این احادیث نوشته است. روز مرگش هیچ مسلمانی در بغداد نبود که در تشییع جنازۀ این طبیب مسیحی حاضر نشود. پس از مرگش، ثروتی کلان در کتابخانهای بزرگ و بینظیر برای فرزندش به ارث گذاشت. آثار و تألیفات طبّی از ابن تلمیذ بهجا مانده است، اما بیشتر آنها شامل شرح، تفسیر و تلخیص آثار بقراط، جالینوس و پزشکان معروف اسلامی از قبیل [[ابن سینا، حسین بن عبدالله | (ملقب به موفقالملک، امینالدوله و سلطانالحکما) طبیب، داروشناس، ادیب و منطقی مسیحی. پزشکی را در [[بغداد]] نزد هبهالله بن سعید فراگرفت و سپس به ایران آمد و هم [[فارسی، زبان|زبان فارسی]] را فراگرفت و هم پزشکیاش را تکمیل کرد. سپس به بغداد بازگشت و پزشک دربار خلیفه متقی شد. در این مدت، حقوق خود را در راه علم انفاق میکرد و هرگز با پزشکان دیگر که با او دشمنی میکردند برخوردی نکرد. او را [[جالینوس]] زمان و نیز [[بقراط]] عصر خویش دانستهاند. علاوهبر پزشکی، در علومی چون [[طبیعیات]]، [[منطق]]، [[موسیقی]] و [[شعر]] نیز دست داشته است. نثر و خطی زیبا داشت و ازجمله مشهورترین شاگردان او [[ماردینی، محمد بن عبدالسلام (۵۱۲ـ۵۹۴ق)|محمد ماردینی]]، ابن ابی الخیر مسیحی و موفقالدین مطران بودند. شاگردان او مدارس پزشکی پر رونقی را در [[مصر]] و [[شام]] تأسیس کردند. ابن تلمیذ اگرچه کشیش و رئیس مجتمع مسیحی بغداد بود، اما بر احادیث نبوی در زمینۀ طب اشراف داشت و حتی شرحی بر این احادیث نوشته است. روز مرگش هیچ مسلمانی در بغداد نبود که در تشییع جنازۀ این طبیب مسیحی حاضر نشود. پس از مرگش، ثروتی کلان در کتابخانهای بزرگ و بینظیر برای فرزندش به ارث گذاشت. آثار و تألیفات طبّی از ابن تلمیذ بهجا مانده است، اما بیشتر آنها شامل شرح، تفسیر و تلخیص آثار بقراط، جالینوس و پزشکان معروف اسلامی از قبیل [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]]، [[رازی، محمد بن زکریا (ری ۲۵۱ـ۳۱۳ق)|رازی]]، [[حنین بن اسحاق]] و دیگران است. برخی از این آثار عبارتاند از ''اقراباذین'' و ''الرسالة الامینیة فی الفصد''.<br /> <!--11027400--> | ||
[[Category:پزشکی]] | [[Category:پزشکی]] | ||