پرش به محتوا

سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۳۰: خط ۳۰:
سِزان، پُل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶م)(Cezanne, Paul)<br />  
سِزان، پُل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶م)(Cezanne, Paul)<br />  


نقاش [[پست امپرسیونیسم|پُست‌امپرسیونیست]]<ref>post-Impressionist</ref> فرانسوی. از سرامدان شکل‌گیری هنر مدرن<ref>modern art</ref> بود. روش امپرسیونیست‌ها را که بر تأثیرات آنی و گذرای نور تمرکز داشتند، رها کرد و در شیوه‌ای که پروراند سعی در غلبه بر ساختار شکل‌های طبیعی داشت؛ این روش را در منظره‌پردازی، نقش اشیا، و تک‌چهره‌سازی به‌کار برد. تابلوی ''قماربازان<ref>''Joueurs de Cartes/Cardplayers''</ref>'' (ح ۱۸۹۰‌ـ‌۱۸۹۵م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر|پاریس]]) از‌ آثار شاخص اوست. سِزان در مدرسۀ بوربون<ref>Collège Bourbon</ref> در [[اکس ـ آن ـ پرووانس|اکس ـ ‌آن ـ پرووانس]]<ref>Aix-en-Provence</ref> درس خواند، و در آن‌جا با [[زولا، امیل (۱۸۴۰ـ۱۹۰۲)|امیل زولا]]<ref>Emile Zola</ref>، نویسندۀ فرانسوی، طرح دوستی ریخت. والدینش می‌خواستند در رشتۀ حقوق تحصیل کند، لیکن سزان آنان را متقاعد ساخت تا در پاریس هنر بخواند. سزان آموزش منظمی ندید و در امتحان ورودی [[بوزار، مدرسه|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> در پاریس رد شد. آثار آغازینش از گرایش عاطفی و نظام‌نیافته‌اش به هنر [[دلاکروا، اوژن (۱۷۹۸ـ۱۸۶۳)|دولاکروا]]<ref>Delacroix</ref>، [[دومیه، اونوره (۱۸۰۸ـ۱۸۷۹)|دومیه]]<ref>Doumier</ref> و [[کوربه، گوستاو (۱۸۱۹ـ۱۸۷۷)|کوربه]]<ref>Courbet</ref> نشان دارند. در این زمره‌ آثارش، مضامین شورانگیز (همچون ''مجلس عیش<ref>L’Orgie</ref>'' و ''ربودن معشوق<ref>L’Enlèvement</ref>'') را با رنگ‌های تند، تیره، و غلیظ بر سطح بوم نقاشی ‌کرده است.  
نقاش [[پست امپرسیونیسم|پُست‌امپرسیونیست]]<ref>post-Impressionist</ref> فرانسوی. از سرامدان شکل‌گیری هنر مدرن<ref>modern art</ref> بود. روش امپرسیونیست‌ها را که بر تأثیرات آنی و گذرای نور تمرکز داشتند، رها کرد و در شیوه‌ای که پروراند سعی در غلبه بر ساختار شکل‌های طبیعی داشت؛ این روش را در منظره‌پردازی، نقش اشیا، و تک‌چهره‌سازی به‌کار برد. تابلوی ''قماربازان<ref>''Joueurs de Cartes/Cardplayers''</ref>'' (ح ۱۸۹۰‌ـ‌۱۸۹۵م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر|پاریس]]) از‌ آثار شاخص اوست. سِزان در مدرسۀ بوربون<ref>Collège Bourbon</ref> در [[اکس ـ آن ـ پرووانس|اکس ـ ‌آن ـ پرووانس]]<ref>Aix-en-Provence</ref> درس خواند، و در آن‌جا با [[زولا، امیل (۱۸۴۰ـ۱۹۰۲)|امیل زولا]]<ref>Emile Zola</ref>، نویسندۀ فرانسوی، طرح دوستی ریخت. والدینش می‌خواستند در رشتۀ حقوق تحصیل کند، لیکن سزان آنان را متقاعد ساخت تا در پاریس هنر بخواند. سزان آموزش منظمی ندید و در امتحان ورودی [[مدرسه بوزار|مدرسۀ عالی هنرهای زیبا (بوزار)]]<ref>Ecole des Beaux-Arts</ref> در پاریس رد شد. آثار آغازینش از گرایش عاطفی و نظام‌نیافته‌اش به هنر [[دلاکروا، اوژن (۱۷۹۸ـ۱۸۶۳)|دولاکروا]]<ref>Delacroix</ref>، [[دومیه، اونوره (۱۸۰۸ـ۱۸۷۹)|دومیه]]<ref>Doumier</ref> و [[کوربه، گوستاو (۱۸۱۹ـ۱۸۷۷)|کوربه]]<ref>Courbet</ref> نشان دارند. در این زمره‌ آثارش، مضامین شورانگیز (همچون ''مجلس عیش<ref>L’Orgie</ref>'' و ''ربودن معشوق<ref>L’Enlèvement</ref>'') را با رنگ‌های تند، تیره، و غلیظ بر سطح بوم نقاشی ‌کرده است.  


هنرآموزی واقعی سزان در دهۀ ۱۸۷۰م آغاز شد، زمانی که از طریق [[پیسارو، کامی (۱۸۳۰ـ۱۹۰۳)|کامی پیسارو]]<ref>Camille Pissarro</ref> به جمع امپرسیونیست‌ها راه یافت. پیسارو به او توصیه کرد که «هرگز نقاشی نکن مگر با سه رنگ اصلی و مشتقات بلاواسطۀ آن‌ها»؛ اگرچه سزان این نصیحت را کاملاً به‌کار نَبست، به اهمیت رنگ خالص پی برد. رهاکردن اندیشه‌های رمانتیک<ref>Romantic</ref> و تمرکز بر مشاهدۀ طبیعت از دیگر تأثیراتی بود که [[امپرسیونیسم]]<ref>Impressionism</ref> در سزان نهاد. نقاشی‌اش با نام ''خانۀ مرد حلق‌آویزشده<ref>La Maison du Pendu</ref>''، که در نخستین نمایشگاه امپرسیونیستی عرضه شد، بازتابی بود از مرحلۀ انتقالی هنر سزان.  
هنرآموزی واقعی سزان در دهۀ ۱۸۷۰م آغاز شد، زمانی که از طریق [[پیسارو، کامی (۱۸۳۰ـ۱۹۰۳)|کامی پیسارو]]<ref>Camille Pissarro</ref> به جمع امپرسیونیست‌ها راه یافت. پیسارو به او توصیه کرد که «هرگز نقاشی نکن مگر با سه رنگ اصلی و مشتقات بلاواسطۀ آن‌ها»؛ اگرچه سزان این نصیحت را کاملاً به‌کار نَبست، به اهمیت رنگ خالص پی برد. رهاکردن اندیشه‌های رمانتیک<ref>Romantic</ref> و تمرکز بر مشاهدۀ طبیعت از دیگر تأثیراتی بود که [[امپرسیونیسم]]<ref>Impressionism</ref> در سزان نهاد. نقاشی‌اش با نام ''خانۀ مرد حلق‌آویزشده<ref>La Maison du Pendu</ref>''، که در نخستین نمایشگاه امپرسیونیستی عرضه شد، بازتابی بود از مرحلۀ انتقالی هنر سزان.  
۴۹٬۵۶۰

ویرایش