Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۹٬۵۹۹
ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
<h2><span class="wj-ic">⭐</span> مقالهٔ برگزیده</h2> | <h2><span class="wj-ic">⭐</span> مقالهٔ برگزیده</h2> | ||
<div class="wj-feat"> | <div class="wj-feat"> | ||
<div class="wj-feat-img">[[26164300-3.jpg | <div class="wj-feat-img">[[26164300-3.jpg|بندانگشتی|شهریار]]</div> | ||
<div class="wj-feat-text"> | <div class="wj-feat-text"> | ||
<p>'''[[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)]]''' — (نام اصلی: محمدحسین بهجت تبریزی) شاعر ایرانی. در زادگاهش درس خواند و برای ادامۀ تحصیل، در دورۀ نوجوانی به تهران آمد و به تحصیل در رشتۀ پزشکی پرداخت. اما به دلیلِ مسائل عاطفی، یک ماجرای ناکام عاشقانه، طب را رها کرد و به شعر پرداخت و سرانجام با شغلی در وزارت کشاورزی، پایتخت را واگذاشت و به تبریز بازگشت. شهریار با گرایش به شیوۀ نو و علاقه به افسانۀ نیما یوشیج کوشید تا از زبانِ معاصر و فرهنگ عامه در شعر سنتی بهره گیرد. استعداد و ذوق شعریاش در میان علاقهمندان شعر فارسی گسترش فراوانی یافت. در میان قالبهای شعری، او بیش از همه به غزل توجه نشان داد. از او سرودههایی چند به تُرکی آذربایجانی نیز دردست است که در میان آنها منظومۀ کوچکِ «حیدربابا» به دلیل بهرهگیری از زبان فرهنگ عامّۀ زادگاهش و حسرت روزگار سپریشدۀ کودکی مورد توجه وسیعی قرار گرفته است.…</p> | <p>'''[[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)]]''' — (نام اصلی: محمدحسین بهجت تبریزی) شاعر ایرانی. در زادگاهش درس خواند و برای ادامۀ تحصیل، در دورۀ نوجوانی به تهران آمد و به تحصیل در رشتۀ پزشکی پرداخت. اما به دلیلِ مسائل عاطفی، یک ماجرای ناکام عاشقانه، طب را رها کرد و به شعر پرداخت و سرانجام با شغلی در وزارت کشاورزی، پایتخت را واگذاشت و به تبریز بازگشت. شهریار با گرایش به شیوۀ نو و علاقه به افسانۀ نیما یوشیج کوشید تا از زبانِ معاصر و فرهنگ عامه در شعر سنتی بهره گیرد. استعداد و ذوق شعریاش در میان علاقهمندان شعر فارسی گسترش فراوانی یافت. در میان قالبهای شعری، او بیش از همه به غزل توجه نشان داد. از او سرودههایی چند به تُرکی آذربایجانی نیز دردست است که در میان آنها منظومۀ کوچکِ «حیدربابا» به دلیل بهرهگیری از زبان فرهنگ عامّۀ زادگاهش و حسرت روزگار سپریشدۀ کودکی مورد توجه وسیعی قرار گرفته است.…</p> | ||
ویرایش