پرند، شهر
پرند، شهر Parand, city
واقع در غرب استان تهران، بخش مرکزی شهرستان رباط‌کریم. با میانگین ارتفاع 2,130متر در دشت و در فاصلۀ 40کیلومتری جنوب غرب تهران و 10کیلومتری غرب شهر رباط‌کریم واقع شده است. از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل مایل به گرم و خشک است. جادۀ قدیم و همچنین آزادراه تهران - ساوه از جنوب این شهر می‌گذرد و خط 3 قطار شهری (متروی) تهران در انتهای مسیر جنوبی در پرند ایستگاه دارد. در شرق با شهر رباط‌کریم، در جنوب شرق با شهرک صنعتی پرند و بخش فشافویه (شهرستان ری)، در جنوب تا غرب با شهرستان زرندیه (استان مرکزی)، و در شمال با شهرستان شهریار محدود شده و تنها راه ارتباطی آن دو جادۀ ذکرشده است. مساحت تقریبی پرند ۱۷,۰۰۰هکتار (شامل دو بخش مسکونی در شمال و شهرک صنعتی در جنوب) است. نزدیکی به فرودگاه بین‌المللی امام خمینی، داشتن شهرک صنعتی با واحدهای فعال زیاد، اتصال به حمل‌ونقل ریلی تهران، ارزان بودن قیمت مسکن (به نسبت تهران)، و همچنین میزان کم ترافیک و آلودگی هوا نسبت به تهران و کرج از امتیازات شهر پرند است. در سرشماری سراسری 1395ش جمعیت آن 97,464نفر بوده است. مردم این شهر از مهاجران نقاط مختلف ایران هستند و عمدتاً در مشاغل صنعتی و کارگری و کارمندیِ نزدیک به پرند و شهرهای دیگر (خاصه تهران) فعالیت می‌کنند.
پرند در فرهنگ‌های لغت به معنای حریر ساده و ابریشم بی‌نقش آمده. با وجود قدمت چندین هزارسالۀ منطقۀ رباط‌کریم، قلعه سنگی واقع در دروازه ورودی شهر جدید پرند، مربوط به سده‌های میانی اسلامی، تنها اثر تاریخی برجا مانده در این شهر از گذشته است. با تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری تهران در شهریور 1377ش، طرح شهر جدید پرند توسط «مهندسین مشاور اسکو ایران» تهیه و مراحل ساخت آن آغاز گردید. از میانۀ دهۀ 1380ش و در دورۀ ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد با اجرای مسکن مهر ساخت و گسترش این شهر در 7 فاز مسکونی (از 0 تا 6) سرعت زیادی گرفت. ضمن اینکه در برنامه‌های کلان مدیریتی، احداث شهرهای جدیدِ مجاورِ کلانشهرها به منظور اسکان سرریز جمعیتی شهرهای بزرگ و مدیریت اسکان مهاجران صورت می‌گیرد، اهداف ساخت شهر پرند در 5 محور کلی عنوان شده است: 1.استقرار کانون شهری در نزدیکی تهران و در مجاورت مراکز جمعیتی کم‌تر توسعه‌یافته (چون رباط‌کریم) به منظور ارائۀ خدمات شهری و رفاهی بهتر؛ 2.فراهم کردن فرصت‌های مناسب شغلی برای رفع نیاز جمعیت ساکن در شهر و حوزۀ نفوذ آن با در نظر داشتن حجم سرمایه‌گذاری‌ها در رابطه با امکانات و تأسیسات احداثی در آتیۀ شهر؛ 3.ایجاد محیطی مناسب و مطلوب برای زندگی و رفاه شهری به دور از هرگونه آلودگی و ترافیک شهری؛ 4.ایجاد و جذب کارگاه‌های تخصصی و مراکز خدمات رفاهی و اجتماعی در فازهای آماده‌سازی شهر؛ 5.در نظر داشتن اصول جلوگیری از تخریب محیط زیست با استفاده از بعضی عوامل اکولوژیک محل در طراحی و برنامه‌ریزی شهر.