پنت، فریدریش آدولف (۱۸۸۷ـ۱۹۵۸)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

پَنِت، فریدْریش آدولْف (۱۸۸۷ـ۱۹۵۸)(Paneth, Friedrich Adolf)
شیمی‌دان اتریشی. فنون ردیابی رادیواکتیو[۱] را توسعه داد. در زمینۀ هیدریدهای فلزی[۲] ناپایدار تحقیق می‌کرد و روش‌هایی برای تعیین مقادیر ردیاب هلیوم[۳] ابداع کرد. از ۱۹۲۹ تا اواخر عمر، به بررسی شهاب‌سنگ‌ها[۴] پرداخت. در وین[۵] زاده شد و در چند مؤسسۀ اروپایی درس خواند و کار کرد؛ ازجمله دانشگاه گلاسگو، مؤسسه تحقیقاتی رادیوم وین[۶] و مؤسسۀ تکنولوژی پراگ[۷]. در ۱۹۲۹ استاد کونیگسبرگ[۸] شد، ولی در ۱۹۳۳، به‌سبب روی‌کارآمدن حزب نازی، آلمان را ترک کرد و به انگلستان رفت. از ۱۹۳۹ تا ۱۹۵۳، در دارِم[۹] استاد بود و طی جنگ جهانی دوم، رئیس بخش شیمی گروه مشترک انرژی اتمی کانادا ـ انگلستان[۱۰] در مونترآل بود. در ۱۹۵۳ به آلمان برگشت و مدیر مؤسسۀ شیمی ماکس پلانک[۱۱] در مانیتس شد. پس از تحقیقات بسیار نتیجه گرفت که رادیوم[۱۲] دی و توریوم[۱۳] بی ایزوتوپ‌های سرب، و رادیوم ایی و توریوم سی ایزوتوپ‌های بیسموت[۱۴]اند. نوعی هیدرید قلع[۱۵] جدید (SnH۴) تهیه و خصوصیات آن را بررسی کرد. در اواخر دهه ۱۹۳۰ موفق شد مقادیر قابل اندازه‌‌گیری هلیوم از طریق بمباران نوترونی[۱۶] بور[۱۷] به‌دست آورد و استحالۀ مصنوعی[۱۸] ایجاد کند. سپس، به بررسی عناصر ردیاب[۱۹] در استراتوسفر[۲۰] پرداخت و میزان هلیوم، ازون[۲۱] و دی‌اکسید نیتروژن[۲۲]اتمسفر را تعیین کرد.

 


  1. ↑ radioactive tracer
  2. ↑ metal hydrides
  3. ↑ helium
  4. ↑ meteorites
  5. ↑ Vienna
  6. ↑ Vienna Institute for Radium Research
  7. ↑ Prague Institute of Technology
  8. ↑ Königsberg
  9. ↑ Durham
  10. ↑ Canadian Atomic Energy, Joint British
  11. ↑ Max Planck Institute for Chemistry
  12. ↑ radium
  13. ↑ thorium
  14. ↑ bismuth
  15. ↑ tin hydride
  16. ↑ neutron bombardment
  17. ↑ boron
  18. ↑ artificial transmutation
  19. ↑ trace elements
  20. ↑ stratosphere
  21. ↑ ozone
  22. ↑ nitrogen dioxide