چاپ تیزابی

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

چاپِ تیزابی (etching)

چاپِ تيزابي

اسلوب چاپنقش‌سازی۱، که در آن سطح لوح فلزی (معمولاً مِس یا روی) با لایه‌ای از ماده‌ای مومی (زمینه) پوشانده می‌شود و سپس بر روی آن با قلم چاپ تیزابی، طراحی می‌گردد. اسید خورنده، قسمت‌های مشخص‌شده را حکاکی یا شیاراندازی می‌کند، و به ‌این ترتیب قسمت‌های شیاردار، مرکب چاپ را در خود نگه می‌دارند. قدیمی‌ترین چاپنقش تیزابی را اورس گراف۲ (۱۵۱۳) اجرا کرد. آلبرشت دورِر۳ از پیش‌گامان این شیوه به‌شمار می‌آید. وان دایک۴ از معاصران خود، تک‌چهره‌هایی با چاپ تیزابی اجرا کرد (این آثار را دستیارانش با شیوۀ حکاکی خطّی۵ تکمیل کردند ۱۶۲۶ـ۱۶۳۲). ۳۰۰ لوح تیزابیِ رامبرانت۶ در اسلوب‌ها و مضامین گوناگون، نشان‌دهندۀ بیان عمیق عواطف در تک‌چهره، منظره، و مضامین برگرفته از کتاب مقدّس، و یا صحنه‌های عادی زندگی‌اند، و او را در زمرۀ برجسته‌ترین باسمه‌کاران قرار می‌دهند. هوگارت۷ هر دو اسلوب چاپنقش تیزابی و حکاکی خطّی را توأماً به‌کار می‌بُرد؛ رولندسون۸ و گیلِری۹ خطوط مرزی آثارشان را با چاپ تیزابی اجرا، و سپس با رنگ‌آمیزی دستی تکمیل می‌کردند. کروم۱۰، گرتین۱۱، کاتمن۱۲ و ترنر۱۳ از هنرمندانی بودند که در انگلستان نمونه‌هایی از منظره‌ را با ‌استفاده از این اسلوب به‌اجرا درآوردند. در فرانسه تئودور روسو۱۴، دوبینیی۱۵، کورو۱۶، میله۱۷، و مریون۱۸، چاپ تیزابی را احیا کردند.

printmaking

Urs Graf Albrecht Dürer Van Dyck line-engraving Rembrandt Hogarth Rowlandson Gillray Crome Girtin Cotman Turner Théodore Rousseau Daubigny Corot Millet Méryon